Matthew 7

1Judge not, that you be not judged.

μη κρινετε, ινα μη κριθητε·

2For with what judgment you judge, you will be judged; and with the measure you use, it will be measured back to you.

εν ω γαρ κριματι κρινετε κριθησεσθε, και εν ω μετρω μετρειτε μετρηθησεται υμιν.

3And why do you look at the speck in your brother's eye, but do not consider the plank in your own eye?

τι δε βλεπεις το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου, την δε εν τω σω οφθαλμω δοκον ου κατανοεις;

4Or how can you say to your brother, 'Let me remove the speck from your eye'; and look, a plank is in your own eye?

η πως ερεις τω αδελφω σου, αφες εκβαλω το καρφος απο του οφθαλμου σου, και ιδου η δοκος εν τω οφθαλμω σου;

5Hypocrite! First remove the plank from your own eye, and then you will see clearly to remove the speck from your brother's eye.

υποκριτα, εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οφθαλμου σου, και τοτε διαβλεψεις εκβαλειν το καρφος εκ του οφθαλμου του αδελφου σου.

6'Do not give what is holy to the dogs; nor cast your pearls before swine, lest they trample them under their feet, and turn and tear you in pieces.

μη δωτε το αγιον τοις κυσιν μηδε βαλητε τους μαργαριτας υμων εμπροσθεν των χοιρων, μηποτε καταπατησωσιν αυτους εν τοις ποσιν αυτων και στραφεντες ρηξωσιν υμας.

7'Ask, and it will be given to you; seek, and you will find; knock, and it will be opened to you.

αιτειτε, και δοθησεται υμιν, ζητειτε, και ευρησετε, κρουετε, και ανοιγησεται ημιν·

8For everyone who asks receives, and he who seeks finds, and to him who knocks it will be opened.

πας γαρ ο αιτων λαμβανει και ο ζητων ευρισκει και τω κρουοντι ανοιγησεται.

9Or what man is there among you who, if his son asks for bread, will give him a stone?

η τις εστιν εξ υμων ανθρωπος, ον εαν αιτηση ο υιος αυτου αρτον, μη λιθον επιδωσει αυτω;

10Or if he asks for a fish, will he give him a serpent?

και εαν ιχθυν αιτηση, μη οφιν επιδωσει αυτω;

11If you then, being evil, know how to give good gifts to your children, how much more will your Father who is in heaven give good things to those who ask Him!

ει ουν υμεις, πονηροι οντες, οιδατε δοματα αγαθα διδοναι τοις τεκνοις υμων, ποσω μαλλον ο πατηρ υμων ο εν τοις ουρανοις δωσει αγαθα τοις αιτουσιν αυτον;

12Therefore, whatever you want men to do to you, do also to them, for this is the Law and the Prophets.

παντα ουν οσα αν θελητε ινα ποιωσιν υμιν οι ανθρωποι, ουτως και υμεις ποιειτε αυτοις· ουτος γαρ εστιν ο νομος και οι προφηται.

13'Enter by the narrow gate; for wide is the gate and broad is the way that leads to destruction, and there are many who go in by it.

εισελθετε δια της στενης πυλης· οτι πλατεια η πυλη και ευρυχωρος η οδος η απαγουσα εις την απωλειαν, και πολλοι εισιν οι εισερχομενοι δι αυτης.

14Because narrow is the gate and difficult is the way which leads to life, and there are few who find it.

τι στενη η πυλη και τεθλιμμενη η οδος η απαγουσα εις την ζωην, και ολιγοι εισιν οι ευρισκοντες αυτην!

15'Beware of false prophets, who come to you in sheep's clothing, but inwardly they are ravenous wolves.

προσεχετε δε απο των ψευδοπροφητων, οιτινες ερχονται προς υμας εν ενδυμασιν προβατων, εσωθεν δε εισιν λυκοι αρπαγες.

16You will know them by their fruits. Do men gather grapes from thornbushes or figs from thistles?

απο των καρπων αυτων επιγνωσεσθε αυτους. μητι συλλεγουσιν απο ακανθων σταφυλην η απο τριβολων συκα;

17Even so, every good tree bears good fruit, but a bad tree bears bad fruit.

ουτως παν δενδρον αγαθον καρπους καλους ποιει, το δε σαπρον δενδρον καρπους πονηρους ποιει.

18A good tree cannot bear bad fruit, nor can a bad tree bear good fruit.

ου δυναται δενδρον αγαθον καρπους πονηρους ποιειν, ουδε δενδρον σαπρον καρπους καλους ποιειν.

19Every tree that does not bear good fruit is cut down and thrown into the fire.

παν δενδρον μη ποιουν καρπον καλον εκκοπτεται και εις πυρ βαλλεται.

20Therefore by their fruits you will know them.

αραγε απο των καρπων αυτων επιγνωσεσθε αυτους.

21'Not everyone who says to Me, 'Lord, Lord,' shall enter the kingdom of heaven, but he who does the will of My Father in heaven.

ου πας ο λεγων μοι κυριε κυριε, εισελευσεται εις την βασιλειαν των ουρανων, αλλ ο ποιων το θελημα του πατρος μου του εν ουρανοις.

22Many will say to Me in that day, 'Lord, Lord, have we not prophesied in Your name, cast out demons in Your name, and done many wonders in Your name?'

πολλοι ερουσιν μοι εν εκεινη τη ημερα· κυριε κυριε, ου τω σω ονοματι προεφητευσαμεν, και τω σω ονοματι δαιμονια εξεβαλομεν, και τω σω ονοματι δυναμεις πολλας εποιησαμεν;

23And then I will declare to them, 'I never knew you; depart from Me, you who practice lawlessness!'

και τοτε ομολογησω αυτοις οτι ουδεποτε εγνων υμας· αποχωρειτε απ εμου οι εργαζομενοι την ανομιαν.

24'Therefore whoever hears these sayings of Mine, and does them, I will liken him to a wise man who built his house on the rock:

πας ουν οστις ακουει μου τους λογους τουτους και ποιει αυτους, ομοιωσω αυτον ανδρι φρονιμω, οστις ωκοδομησεν την οικιαν αυτου επι την πετραν·

25and the rain descended, the floods came, and the winds blew and beat on that house; and it did not fall, for it was founded on the rock.

και κατεβη η βροχη και ηλθον οι ποταμοι και επνευσαν οι ανεμοι και προσεπεσον τη οικια εκεινη, και ουκ επεσεν· τεθεμελιωτο γαρ επι την πετραν.

26'But everyone who hears these sayings of Mine, and does not do them, will be like a foolish man who built his house on the sand:

και πας ο ακουων μου τους λογους τουτους και μη ποιων αυτους ομοιωθησεται ανδρι μωρω, οστις ωκοδομησεν την οικιαν αυτου επι την αμμον·

27and the rain descended, the floods came, and the winds blew and beat on that house; and it fell. And great was its fall.'

και κατεβη η βροχη και ηλθον οι ποταμοι και επνευσαν οι ανεμοι και προσεκοψαν τη οικια εκεινη, και επεσεν, και ην η πτωσις αυτης μεγαλη.

28And so it was, when Jesus had ended these sayings, that the people were astonished at His teaching,

και εγενετο οτε συνετελεσεν ο ιησους τους λογους τουτους, εξεπλησσοντο οι οχλοι επι τη διδαχη αυτου·

29for He taught them as one having authority, and not as the scribes.

ην γαρ διδασκων αυτους ως εξουσιαν εχων, και ουχ ως οι γραμματεις.