Orthodox Study

New Testament

Matthew 26

1Now it came to pass, when Jesus had finished all these sayings, that He said to His disciples,

και εγενετο οτε ετελεσεν ο ιησους παντας τους λογους τουτους ειπεν τοις μαθηταις αυτου·

2'You know that after two days is the Passover, and the Son of Man will be delivered up to be crucified.'

οιδατε οτι μετα δυο ημερας το πασχα γινεται, και ο υιος του ανθρωπου παραδιδοται εις το σταυρωθηναι.

3Then the chief priests, the scribes, and the elders of the people assembled at the palace of the high priest, who was called Caiaphas,

τοτε συνηχθησαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι του λαου εις την αυλην του αρχιερεως του λεγομενου καιαφα,

4and plotted to take Jesus by trickery and kill Him.

και συνεβουλευσαντο ινα τον ιησουν δολω κρατησωσιν και αποκτεινωσιν.

5But they said, 'Not during the feast, lest there be an uproar among the people.'

ελεγον δε· μη εν τη εορτη, ινα μη θορυβος γενηται εν τω λαω.

6And when Jesus was in Bethany at the house of Simon the leper,

του δε ιησου γενομενου εν βηθανια εν οικια σιμωνος του λεπρου,

7a woman came to Him having an alabaster flask of very costly fragrant oil, and she poured it on His head as He sat at the table.

προσηλθεν αυτω γυνη αλαβαστρον μυρου εχουσα βαρυτιμου, και κατεχεεν επι την κεφαλην αυτου ανακειμενου.

8But when His disciples saw it, they were indignant, saying, 'Why this waste?

ιδοντες δε οι μαθηται αυτου ηγανακτησαν λεγοντες· εις τι η απωλεια αυτη;

9For this fragrant oil might have been sold for much and given to the poor.'

ηδυνατο γαρ τουτο το μυρον πραθηναι πολλου και δοθηναι [τοις] πτωχοις.

10But when Jesus was aware of it, He said to them, 'Why do you trouble the woman? For she has done a good work for Me.

γνους δε ο ιησους ειπεν αυτοις· τι κοπους παρεχετε τη γυναικι; εργον γαρ καλον ειργασατο εις εμε.

11For you have the poor with you always, but Me you do not have always.

τους πτωχους γαρ παντοτε εχετε μεθ εαυτων, εμε δε ου παντοτε εχετε.

12For in pouring this fragrant oil on My body, she did it for My burial.

βαλουσα γαρ αυτη το μυρον τουτο επι του σωματος μου, προς το ενταφιασαι με εποιησεν.

13Assuredly, I say to you, wherever this gospel is preached in the whole world, what this woman has done will also be told as a memorial to her.'

αμην λεγω υμιν, οπου εαν κηρυχθη το ευαγγελιον τουτο εν ολω τω κοσμω, λαληθησεται και ο εποιησεν αυτη εις μνημοσυνον αυτης.

14Then one of the twelve, called Judas Iscariot, went to the chief priests

τοτε πορευθεις εις των δωδεκα, ο λεγομενος ιουδας ισκαριωτης, προς τους αρχιερεις

15and said, 'What are you willing to give me if I deliver Him to you?' And they counted out to him thirty pieces of silver.

ειπεν· τι θελετε μοι δουναι, και εγω υμιν παραδωσω αυτον; οι δε εστησαν αυτω τριακοντα αργυρια.

16So from that time he sought opportunity to betray Him.

και απο τοτε εζητει ευκαιριαν ινα αυτον παραδω.

17Now on the first day of the Feast of the Unleavened Bread the disciples came to Jesus, saying to Him, 'Where do You want us to prepare for You to eat the Passover?'

τη δε πρωτη των αζυμων προσηλθον οι μαθηται τω ιησου λεγοντες αυτω· που θελεις ετοιμασωμεν σοι φαγειν το πασχα;

18And He said, 'Go into the city to a certain man, and say to him, 'The Teacher says, 'My time is at hand; I will keep the Passover at your house with My disciples.' ' '

ο δε ειπεν· υπαγετε εις την πολιν προς τον δεινα και ειπατε αυτω· ο διδασκαλος λεγει, ο καιρος μου εγγυς εστιν· προς σε ποιω το πασχα μετα των μαθητων μου.

19So the disciples did as Jesus had directed them; and they prepared the Passover.

και εποιησαν οι μαθηται ως συνεταξεν αυτοις ο ιησους, και ητοιμασαν το πασχα.

20When evening had come, He sat down with the twelve.

οψιας δε γενομενης ανεκειτο μετα των δωδεκα.

21Now as they were eating, He said, 'Assuredly, I say to you, one of you will betray Me.'

και εσθιοντων αυτων ειπεν· αμην λεγω υμιν οτι εις εξ υμων παραδωσει με.

22And they were exceedingly sorrowful, and each of them began to say to Him, 'Lord, is it I?'

και λυπουμενοι σφοδρα ηρξαντο λεγειν αυτω εκαστος αυτων· μητι εγω ειμι, κυριε;

23He answered and said, 'He who dipped his hand with Me in the dish will betray Me.

ο δε αποκριθεις ειπεν· ο εμβαψας μετ εμου εν τω τρυβλιω την χειρα, ουτος με παραδωσει.

24The Son of Man indeed goes just as it is written of Him, but woe to that man by whom the Son of Man is betrayed! It would have been good for that man if he had not been born.'

ο μεν υιος του ανθρωπου υπαγει καθως γεγραπται περι αυτου· ουαι δε τω ανθρωπω εκεινω δι ου ο υιος του ανθρωπου παραδιδοται· καλον ην αυτω ει ουκ εγεννηθη ο ανθρωπος εκεινος.

25Then Judas, who was betraying Him, answered and said, 'Rabbi, is it I?'

αποκριθεις δε ιουδας ο παραδιδους αυτον ειπεν· μητι εγω ειμι, ραββι; λεγει αυτω· συ ειπας.

26And as they were eating, Jesus took bread, blessed and broke it, and gave it to the disciples and said, 'Take, eat; this is My body.'

εσθιοντων δε αυτων λαβων ο ιησους τον αρτον και ευχαριστησας εκλασεν και εδιδου τοις μαθηταις και ειπεν· λαβετε φαγετε· τουτο εστιν το σωμα μου·

27Then He took the cup, and gave thanks, and gave it to them, saying, 'Drink from it, all of you.

και λαβων το ποτηριον και ευχαριστησας εδωκεν αυτοις λεγων· πιετε εξ αυτου παντες·

28For this is My blood of the new covenant, which is shed for many for the remission of sins.

τουτο γαρ εστιν το αιμα μου το της καινης διαθηκης το περι πολλων εκχυνομενον εις αφεσιν αμαρτιων.

29But I say to you, I will not drink of this fruit of the vine from now on until that day when I drink it new with you in My Father's kingdom.'

λεγω δε υμιν οτι ου μη πιω απ αρτι εκ τουτου του γενηματος της αμπελου εως της ημερας εκεινης οταν αυτο πινω μεθ υμων καινον εν τη βασιλεια του πατρος μου.

30And when they had sung a hymn, they went out to the Mount of Olives.

και υμνησαντες εξηλθον εις το ορος των ελαιων.

31Then Jesus said to them, 'All of you will be made to stumble because of Me this night, for it is written: 'I will strike the Shepherd, And the sheep of the flock will be scattered.'

τοτε λεγει αυτοις ο ιησους· παντες υμεις σκανδαλισθησεσθε εν εμοι εν τη νυκτι ταυτη· γεγραπται γαρ, παταξω τον ποιμενα, και διασκορπισθησονται τα προβατα της ποιμνης·

32But after I have been raised, I will go before you to Galilee.'

μετα δε το εγερθηναι με προαξω υμας εις την γαλιλαιαν.

33Peter answered and said to Him, 'Even if all are made to stumble because of You, I will never be made to stumble.'

αποκριθεις δε ο πετρος ειπεν αυτω· ει παντες σκανδαλισθησονται εν σοι, εγω δε ουδεποτε σκανδαλισθησομαι.

34Jesus said to him, 'Assuredly, I say to you that this night, before the rooster crows, you will deny Me three times.'

εφη αυτω ο ιησους· αμην λεγω σοι οτι εν ταυτη τη νυκτι πριν αλεκτορα φωνησαι τρις απαρνηση με.

35Peter said to Him, 'Even if I have to die with You, I will not deny You!'

λεγει αυτω ο πετρος· καν δεη με συν σοι αποθανειν, ου μη σε απαρνησομαι. ομοιως δε και παντες οι μαθηται ειπον.

36Then Jesus came with them to a place called Gethsemane, and said to the disciples, 'Sit here while I go and pray over there.' And so said all the disciples.

τοτε ερχεται μετ αυτων ο ιησους εις χωριον λεγομενον γεθσημανη, και λεγει τοις μαθηταις· καθισατε αυτου εως ου απελθων προσευξωμαι εκει.

37And He took with Him Peter and the two sons of Zebedee, and He began to be sorrowful and deeply distressed.

και παραλαβων τον πετρον και τους δυο υιους ζεβεδαιου ηρξατο λυπεισθαι και αδημονειν.

38Then He said to them, 'My soul is exceedingly sorrowful, even to death. Stay here and watch with Me.'

τοτε λεγει αυτοις ο ιησους· περιλυπος εστιν η ψυχη μου εως θανατου· μεινατε ωδε και γρηγορειτε μετ εμου.

39He went a little farther and fell on His face, and prayed, saying, 'O My Father, if it is possible, let this cup pass from Me; nevertheless, not as I will, but as You will.'

και προελθων μικρον επεσεν επι προσωπον αυτου προσευχομενος και λεγων· πατερ μου, ει δυνατον εστιν, παρελθετω απ εμου το ποτηριον τουτο· πλην ουχ ως εγω θελω, αλλ ως συ.

40Then He came to the disciples and found them sleeping, and said to Peter, 'What! Could you not watch with Me one hour?

και ερχεται προς τους μαθητας και ευρισκει αυτους καθευδοντας, και λεγει τω πετρω· ουτως ουκ ισχυσατε μιαν ωραν γρηγορησαι μετ εμου!

41Watch and pray, lest you enter into temptation. The spirit indeed is willing, but the flesh is weak.'

γρηγορειτε και προσευχεσθε, ινα μη εισελθητε εις πειρασμον. το μεν πνευμα προθυμον, η δε σαρξ ασθενης.

42Again, a second time, He went away and prayed, saying, 'O My Father, if this cup cannot pass away from Me unless I drink it, Your will be done.'

παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο λεγων· πατερ μου, ει ου δυναται τουτο το ποτηριον παρελθειν απ εμου εαν μη αυτο πιω, γενηθητω το θελημα σου.

43And He came and found them asleep again, for their eyes were heavy.

και ελθων ευρισκει αυτους παλιν καθευδοντας· ησαν γαρ αυτων οι οφθαλμοι βεβαρημενοι.

44So He left them, went away again, and prayed the third time, saying the same words.

και αφεις αυτους απελθων παλιν προσηυξατο εκ τριτου τον αυτον λογον ειπων.

45Then He came to His disciples and said to them, 'Are you still sleeping and resting? Behold, the hour is at hand, and the Son of Man is being betrayed into the hands of sinners.

τοτε ερχεται προς τους μαθητας αυτου και λεγει αυτοις· καθευδετε το λοιπον και αναπαυεσθε! ιδου ηγγικεν η ωρα και ο υιος του ανθρωπου παραδιδοται εις χειρας αμαρτωλων.

46Rise, let us be going. See, My betrayer is at hand.'

εγειρεσθε αγωμεν· ιδου ηγγικεν ο παραδιδους με.

47And while He was still speaking, behold, Judas, one of the twelve, with a great multitude with swords and clubs, came from the chief priests and elders of the people.

και ετι αυτου λαλουντος ιδου ιουδας εις των δωδεκα ηλθεν, και μετ αυτου οχλος πολυς μετα μαχαιρων και ξυλων απο των αρχιερεων και πρεσβυτερων του λαου.

48Now His betrayer had given them a sign, saying, 'Whomever I kiss, He is the One; seize Him.'

ο δε παραδιδους αυτον εδωκεν αυτοις σημειον λεγων· ον αν φιλησω, αυτος εστιν· κρατησατε αυτον.

49Immediately he went up to Jesus and said, 'Greetings, Rabbi!' and kissed Him.

και ευθεως προσελθων τω ιησου ειπεν· χαιρε, ραββι, και κατεφιλησεν αυτον.

50But Jesus said to him, 'Friend, why have you come?'

ο δε ιησους ειπεν αυτω· εταιρε, εφ ω παρει. τοτε προσελθοντες επεβαλον τας χειρας επι τον ιησουν και εκρατησαν αυτον.

51Then they came and laid hands on Jesus and took Him. And suddenly, one of those who were with Jesus stretched out his hand and drew his sword, struck the servant of the high priest, and cut off his ear.

και ιδου εις των μετα ιησου εκτεινας την χειρα απεσπασεν την μαχαιραν αυτου, και παταξας τον δουλον του αρχιερεως αφειλεν αυτου το ωτιον.

52But Jesus said to him, 'Put your sword in its place, for all who take the sword will perish by the sword.

τοτε λεγει αυτω ο ιησους· αποστρεψον σου την μαχαιραν εις τον τοπον αυτης· παντες γαρ οι λαβοντες μαχαιραν εν μαχαιρα αποθανουνται.

53Or do you think that I cannot now pray to My Father, and He will provide Me with more than twelve legions of angels?

η δοκεις οτι ου δυναμαι αρτι παρακαλεσαι τον πατερα μου, και παραστησει μοι πλειους η δωδεκα λεγεωνας αγγελων;

54How then could the Scriptures be fulfilled, that it must happen thus?'

πως ουν πληρωθωσιν αι γραφαι οτι ουτως δει γενεσθαι;

55In that hour Jesus said to the multitudes, 'Have you come out, as against a robber, with swords and clubs to take Me? I sat daily with you, teaching in the temple, and you did not seize Me.

εν εκεινη τη ωρα ειπεν ο ιησους τοις οχλοις· ως επι ληστην εξηλθετε μετα μαχαιρων και ξυλων συλλαβειν με· καθ ημεραν προς υμας εκαθεζομην διδασκων εν τω ιερω, και ουκ εκρατησατε με.

56But all this was done that the Scriptures of the prophets might be fulfilled.'

τουτο δε ολον γεγονεν ινα πληρωθωσιν αι γραφαι των προφητων. τοτε οι μαθηται παντες αφεντες αυτον εφυγον.

57Then all the disciples forsook Him and fled. And those who had laid hold of Jesus led Him away to Caiaphas the high priest, where the scribes and the elders were assembled.

οι δε κρατησαντες τον ιησουν απηγαγον προς καιαφαν τον αρχιερεα, οπου οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι συνηχθησαν.

58But Peter followed Him at a distance to the high priest's courtyard. And he went in and sat with the servants to see the end.

ο δε πετρος ηκολουθει αυτω απο μακροθεν εως της αυλης του αρχιερεως, και εισελθων εσω εκαθητο μετα των υπηρετων ιδειν το τελος.

59Now the chief priests, the elders, and all the council sought false testimony against Jesus to put Him to death,

οι δε αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι και το συνεδριον ολον εζητουν ψευδομαρτυριαν κατα του ιησου οπως θανατωσωσιν αυτον,

60but found none. Even though many false witnesses came forward, they found none. But at last two false witnesses came forward

και ουχ ευρον· και πολλων ψευδομαρτυρων προσελθοντων, ουχ ευρον.

61and said, 'This fellow said, 'I am able to destroy the temple of God and to build it in three days.' '

υστερον δε προσελθοντες δυο ψευδομαρτυρες ειπον· ουτος εφη, δυναμαι καταλυσαι τον ναον του θεου και δια τριων ημερων οικοδομησαι αυτον.

62And the high priest arose and said to Him, 'Do You answer nothing? What is it these men testify against You?'

και αναστας ο αρχιερευς ειπεν αυτω· ουδεν αποκρινη; τι ουτοι σου καταμαρτυρουσιν;

63But Jesus kept silent. And the high priest answered and said to Him, 'I put You under oath by the living God: Tell us if You are the Christ, the Son of God!'

ο δε ιησους εσιωπα. και αποκριθεις ο αρχιερευς ειπεν αυτω· εξορκιζω σε κατα του θεου του ζωντος ινα ημιν ειπης ει συ ει ο χριστος ο υιος του θεου.

64Jesus said to him, 'It is as you said. Nevertheless, I say to you, hereafter you will see the Son of Man sitting at the right hand of the Power, and coming on the clouds of heaven.'

λεγει αυτω ο ιησους· συ ειπας· πλην λεγω υμιν, απ αρτι οψεσθε τον υιον του ανθρωπου καθημενον εκ δεξιων της δυναμεως και ερχομενον επι των νεφελων του ουρανου.

65Then the high priest tore his clothes, saying, 'He has spoken blasphemy! What further need do we have of witnesses? Look, now you have heard His blasphemy!

τοτε ο αρχιερευς διερρηξεν τα ιματια αυτου λεγων οτι εβλασφημησεν· τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυρων; ιδε νυν ηκουσατε την βλασφημιαν αυτου·

66What do you think?'

τι υμιν δοκει; οι δε αποκριθεντες ειπον· ενοχος θανατου εστιν.

67They answered and said, 'He is deserving of death.' Then they spat in His face and beat Him; and others struck Him with the palms of their hands,

τοτε ενεπτυσαν εις το προσωπον αυτου και εκολαφισαν αυτον, οι δε ερραπισαν

68saying, 'Prophesy to us, Christ! Who is the one who struck You?'

λεγοντες· προφητευσον ημιν, χριστε, τις εστιν ο παισας σε;

69Now Peter sat outside in the courtyard. And a servant girl came to him, saying, 'You also were with Jesus of Galilee.'

ο δε πετρος εξω εκαθητο εν τη αυλη· και προσηλθεν αυτω μια παιδισκη λεγουσα· και συ ησθα μετα ιησου του γαλιλαιου.

70But he denied it before them all, saying, 'I do not know what you are saying.'

ο δε ηρνησατο εμπροσθεν αυτων παντων λεγων· ουκ οιδα τι λεγεις.

71And when he had gone out to the gateway, another girl saw him and said to those who were there, 'This fellow also was with Jesus of Nazareth.'

εξελθοντα δε αυτον εις τον πυλωνα ειδεν αυτον αλλη και λεγει αυτοις· εκει και ουτος ην μετα ιησου του ναζωραιου.

72But again he denied with an oath, 'I do not know the Man!'

και παλιν ηρνησατο μεθ ορκου οτι ουκ οιδα τον ανθρωπον.

73And a little later those who stood by came up and said to Peter, 'Surely you also are one of them, for your speech betrays you.'

μετα μικρον δε προσελθοντες οι εστωτες ειπον τω πετρω· αληθως και συ εξ αυτων ει· και γαρ η λαλια σου δηλον σε ποιει.

74Then he began to curse and swear, saying, 'I do not know the Man!'

τοτε ηρξατο καταθεματιζειν και ομνυειν οτι ουκ οιδα τον ανθρωπον. και ευθεως αλεκτωρ εφωνησεν.

75Immediately a rooster crowed. And Peter remembered the word of Jesus who had said to him, 'Before the rooster crows, you will deny Me three times.' So he went out and wept bitterly.

και εμνησθη ο πετρος του ρηματος ιησου ειρηκοτος αυτω οτι πριν αλεκτορα φωνησαι τρις απαρνηση με· και εξελθων εξω εκλαυσεν πικρως.

Ask about this

Opens in Study with this context for you to review. Answers require sign-in and access.

In the margin · source text