New Testament
Matthew 18
1At that time the disciples came to Jesus, saying, 'Who then is greatest in the kingdom of heaven?'
εν εκεινη τη ωρα προσηλθον οι μαθηται τω ιησου λεγοντες· τις αρα μειζων εστιν εν τη βασιλεια των ουρανων;
2Then Jesus called a little child to Him, set him in the midst of them,
και προσκαλεσαμενος ο ιησους παιδιον εστησεν αυτο εν μεσω αυτων
3and said, 'Assuredly, I say to you, unless you are converted and become as little children, you will by no means enter the kingdom of heaven.
και ειπεν· αμην λεγω υμιν, εαν μη στραφητε και γενησθε ως τα παιδια, ου μη εισελθητε εις την βασιλειαν των ουρανων.
4Therefore whoever humbles himself as this little child is the greatest in the kingdom of heaven.
οστις ουν ταπεινωσει εαυτον ως το παιδιον τουτο, ουτος εστιν ο μειζων εν τη βασιλεια των ουρανων.
5Whoever receives one little child like this in My name receives Me.
και ος εαν δεξηται παιδιον τοιουτον εν επι τω ονοματι μου, εμε δεχεται·
6'Whoever causes one of these little ones who believe in Me to sin, it would be better for him if a millstone were hung around his neck, and he were drowned in the depth of the sea.
ος δ αν σκανδαλιση ενα των μικρων τουτων των πιστευοντων εις εμε, συμφερει αυτω ινα κρεμασθη μυλος ονικος εις τον τραχηλον αυτου και καταποντισθη εν τω πελαγει της θαλασσης.
7Woe to the world because of offenses! For offenses must come, but woe to that man by whom the offense comes!
ουαι τω κοσμω απο των σκανδαλων· αναγκη γαρ εστιν ελθειν τα σκανδαλα· πλην ουαι τω ανθρωπω εκεινω δι ου το σκανδαλον ερχεται.
8'If your hand or foot causes you to sin, cut it off and cast it from you. It is better for you to enter into life lame or maimed, rather than having two hands or two feet, to be cast into the everlasting fire.
ει δε η χειρ σου η ο πους σου σκανδαλιζει σε, εκκοψον αυτα και βαλε απο σου· καλον σοι εστιν εισελθειν εις την ζωην χωλον η κυλλον, η δυο χειρας η δυο ποδας εχοντα βληθηναι εις το πυρ το αιωνιον.
9And if your eye causes you to sin, pluck it out and cast it from you. It is better for you to enter into life with one eye, rather than having two eyes, to be cast into hell fire.
και ει ο οφθαλμος σου σκανδαλιζει σε, εξελε αυτον και βαλε απο σου· καλον σοι εστιν μονοφθαλμον εις την ζωην εισελθειν, η δυο οφθαλμους εχοντα βληθηναι εις την γεενναν του πυρος.
10'Take heed that you do not despise one of these little ones, for I say to you that in heaven their angels always see the face of My Father who is in heaven.
ορατε μη καταφρονησητε ενος των μικρων τουτων· λεγω γαρ υμιν οτι οι αγγελοι αυτων εν ουρανοις δια παντος βλεπουσιν το προσωπον του πατρος μου του εν ουρανοις.
11For the Son of Man has come to save that which was lost.
ηλθεν γαρ ο υιος του ανθρωπου σωσαι το απολωλος.
12'What do you think? If a man has a hundred sheep, and one of them goes astray, does he not leave the ninety-nine and go to the mountains to seek the one that is straying?
τι υμιν δοκει; εαν γενηται τινι ανθρωπω εκατον προβατα και πλανηθη εν εξ αυτων, ουχι αφεις τα ενενηκοντα εννεα επι τα ορη, πορευθεις ζητει το πλανωμενον;
13And if he should find it, assuredly, I say to you, he rejoices more over that sheep than over the ninety-nine that did not go astray.
και εαν γενηται ευρειν αυτο, αμην λεγω υμιν οτι χαιρει επ αυτω μαλλον η επι τοις ενενηκοντα εννεα τοις μη πεπλανημενοις.
14Even so it is not the will of your Father who is in heaven that one of these little ones should perish.
ουτως ουκ εστιν θελημα εμπροσθεν του πατρος υμων του εν ουρανοις ινα αποληται εις των μικρων τουτων.
15'Moreover if your brother sins against you, go and tell him his fault between you and him alone. If he hears you, you have gained your brother.
εαν δε αμαρτηση εις σε ο αδελφος σου, υπαγε [και] ελεγξον αυτον μεταξυ σου και αυτου μονου· εαν σου ακουση, εκερδησας τον αδελφον σου·
16But if he will not hear, take with you one or two more, that 'by the mouth of two or three witnesses every word may be established.'
εαν δε μη ακουση, παραλαβε μετα σου ετι ενα η δυο, ινα επι στοματος δυο μαρτυρων η τριων σταθη παν ρημα.
17And if he refuses to hear them, tell it to the church. But if he refuses even to hear the church, let him be to you like a heathen and a tax collector.
εαν δε παρακουση αυτων, ειπε τη εκκλησια· εαν δε και της εκκλησιας παρακουση, εστω σοι ωσπερ ο εθνικος και ο τελωνης.
18'Assuredly, I say to you, whatever you bind on earth will be bound in heaven, and whatever you loose on earth will be loosed in heaven.
αμην λεγω υμιν, οσα εαν δησητε επι της γης, εσται δεδεμενα εν τω ουρανω, και οσα εαν λυσητε επι της γης, εσται λελυμενα εν τω ουρανω.
19'Again I say to you that if two of you agree on earth concerning anything that they ask, it will be done for them by My Father in heaven.
παλιν αμην λεγω υμιν οτι εαν δυο υμων συμφωνησωσιν επι της γης περι παντος πραγματος ου εαν αιτησωνται, γενησεται αυτοις παρα του πατρος μου του εν ουρανοις.
20For where two or three are gathered together in My name, I am there in the midst of them.'
ου γαρ εισιν δυο η τρεις συνηγμενοι εις το εμον ονομα, εκει ειμι εν μεσω αυτων.
21Then Peter came to Him and said, 'Lord, how often shall my brother sin against me, and I forgive him? Up to seven times?'
τοτε προσελθων αυτω ο πετρος ειπεν· κυριε, ποσακις αμαρτησει εις εμε ο αδελφος μου και αφησω αυτω; εως επτακις;
22Jesus said to him, 'I do not say to you, up to seven times, but up to seventy times seven.
λεγει αυτω ο ιησους· ου λεγω σοι εως επτακις, αλλ εως εβδομηκοντακις επτα.
23Therefore the kingdom of heaven is like a certain king who wanted to settle accounts with his servants.
δια τουτο ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω βασιλει, ος ηθελησεν συναραι λογον μετα των δουλων αυτου.
24And when he had begun to settle accounts, one was brought to him who owed him ten thousand talents.
αρξαμενου δε αυτου συναιρειν προσηνεχθη αυτω εις οφειλετης μυριων ταλαντων.
25But as he was not able to pay, his master commanded that he be sold, with his wife and children and all that he had, and that payment be made.
μη εχοντος δε αυτου αποδουναι εκελευσεν αυτον ο κυριος αυτου πραθηναι και την γυναικα αυτου και τα τεκνα και παντα οσα ειχεν, και αποδοθηναι.
26The servant therefore fell down before him, saying, 'Master, have patience with me, and I will pay you all.'
πεσων ουν ο δουλος προσεκυνει αυτω λεγων· κυριε, μακροθυμησον επ εμοι και παντα σοι αποδωσω.
27Then the master of that servant was moved with compassion, released him, and forgave him the debt.
σπλαγχνισθεις δε ο κυριος του δουλου εκεινου απελυσεν αυτον και το δανειον αφηκεν αυτω.
28'But that servant went out and found one of his fellow servants who owed him a hundred denarii; and he laid hands on him and took him by the throat, saying, 'Pay me what you owe!'
εξελθων δε ο δουλος εκεινος ευρεν ενα των συνδουλων αυτου, ος ωφειλεν αυτω εκατον δηναρια, και κρατησας αυτον επνιγεν λεγων· αποδος μοι ει τι οφειλεις.
29So his fellow servant fell down at his feet and begged him, saying, 'Have patience with me, and I will pay you all.'
πεσων ουν ο συνδουλος αυτου εις τους ποδας αυτου παρεκαλει αυτον λεγων· μακροθυμησον επ εμοι και αποδωσω σοι.
30And he would not, but went and threw him into prison till he should pay the debt.
ο δε ουκ ηθελεν, αλλα απελθων εβαλεν αυτον εις φυλακην εως ου αποδω το οφειλομενον.
31So when his fellow servants saw what had been done, they were very grieved, and came and told their master all that had been done.
ιδοντες δε οι συνδουλοι αυτου τα γενομενα ελυπηθησαν σφοδρα, και ελθοντες διεσαφησαν τω κυριω εαυτων παντα τα γενομενα.
32Then his master, after he had called him, said to him, 'You wicked servant! I forgave you all that debt because you begged me.
τοτε προσκαλεσαμενος αυτον ο κυριος αυτου λεγει αυτω· δουλε πονηρε, πασαν την οφειλην εκεινην αφηκα σοι, επει παρεκαλεσας με·
33Should you not also have had compassion on your fellow servant, just as I had pity on you?'
ουκ εδει και σε ελεησαι τον συνδουλον σου, ως και εγω σε ηλεησα;
34And his master was angry, and delivered him to the torturers until he should pay all that was due to him.
και οργισθεις ο κυριος αυτου παρεδωκεν αυτον τοις βασανισταις εως ου αποδω παν το οφειλομενον αυτω.
35'So My heavenly Father also will do to you if each of you, from his heart, does not forgive his brother his trespasses.'
ουτως και ο πατηρ μου ο επουρανιος ποιησει υμιν, εαν μη αφητε εκαστος τω αδελφω αυτου απο των καρδιων υμων τα παραπτωματα αυτων.