Orthodox Study

New Testament

Luke 9

1Then He called His twelve disciples together and gave them power and authority over all demons, and to cure diseases.

συγκαλεσαμενος δε τους δωδεκα μαθητας αυτου εδωκεν αυτοις δυναμιν και εξουσιαν επι παντα τα δαιμονια και νοσους θεραπευειν·

2He sent them to preach the kingdom of God and to heal the sick.

και απεστειλεν αυτους κηρυσσειν την βασιλειαν του θεου και ιασθαι τους ασθενουντας,

3And He said to them, 'Take nothing for the journey, neither staffs nor bag nor bread nor money; and do not have two tunics apiece.

και ειπεν προς αυτους· μηδεν αιρετε εις την οδον, μητε ραβδους μητε πηραν μητε αρτον μητε αργυριον μητε ανα δυο χιτωνας εχειν.

4'Whatever house you enter, stay there, and from there depart.

και εις ην αν οικιαν εισελθητε, εκει μενετε και εκειθεν εξερχεσθε.

5And whoever will not receive you, when you go out of that city, shake off the very dust from your feet as a testimony against them.'

και οσοι εαν μη δεξωνται υμας, εξερχομενοι απο της πολεως εκεινης και τον κονιορτον απο των ποδων υμων αποτιναξατε εις μαρτυριον επ αυτους.

6So they departed and went through the towns, preaching the gospel and healing everywhere.

εξερχομενοι δε διηρχοντο κατα τας κωμας ευαγγελιζομενοι και θεραπευοντες πανταχου.

7Now Herod the tetrarch heard of all that was done by Him; and he was perplexed, because it was said by some that John had risen from the dead,

ηκουσεν δε ηρωδης ο τετραρχης τα γινομενα υπ αυτου παντα, και διηπορει δια το λεγεσθαι υπο τινων οτι ιωαννης εγηγερται εκ [των] νεκρων,

8and by some that Elijah had appeared, and by others that one of the old prophets had risen again.

υπο τινων δε οτι ηλιας εφανη, αλλων δε οτι προφητης τις των αρχαιων ανεστη.

9Herod said, 'John I have beheaded, but who is this of whom I hear such things?' So he sought to see Him.

και ειπεν ο ηρωδης· ιωαννην εγω απεκεφαλισα· τις δε εστιν ουτος περι ου εγω ακουω τοιαυτα; και εζητει ιδειν αυτον.

10And the apostles, when they had returned, told Him all that they had done. Then He took them and went aside privately into a deserted place belonging to the city called Bethsaida.

και υποστρεψαντες οι αποστολοι διηγησαντο αυτω οσα εποιησαν. και παραλαβων αυτους υπεχωρησεν κατ ιδιαν εις τοπον ερημον πολεως καλουμενης βηθσαιδα.

11But when the multitudes knew it, they followed Him; and He received them and spoke to them about the kingdom of God, and healed those who had need of healing.

οι δε οχλοι γνοντες ηκολουθησαν αυτω, και δεξαμενος αυτους ελαλει αυτοις περι της βασιλειας του θεου, και τους χρειαν εχοντας θεραπειας ιασατο.

12When the day began to wear away, the twelve came and said to Him, 'Send the multitude away, that they may go into the surrounding towns and country, and lodge and get provisions; for we are in a deserted place here.'

η δε ημερα ηρξατο κλινειν· προσελθοντες δε οι δωδεκα ειπον αυτω· απολυσον τον οχλον, ινα πορευθεντες εις τας κυκλω κωμας και τους αγρους καταλυσωσιν και ευρωσιν επισιτισμον, οτι ωδε εν ερημω τοπω εσμεν.

13But He said to them, 'You give them something to eat.'

ειπεν δε προς αυτους· δοτε αυτοις υμεις φαγειν. οι δε ειπον· ουκ εισιν ημιν πλειον η πεντε αρτοι και ιχθυες δυο, ει μητι πορευθεντες ημεις αγορασομεν εις παντα τον λαον τουτον βρωματα·

14And they said, 'We have no more than five loaves and two fish, unless we go and buy food for all these people.' For there were about five thousand men.

ησαν γαρ ωσει ανδρες πεντακισχιλιοι. ειπεν δε προς τους μαθητας αυτου· κατακλινατε αυτους κλισιας ανα πεντηκοντα.

15Then He said to His disciples, 'Make them sit down in groups of fifty.' And they did so, and made them all sit down.

και εποιησαν ουτως και ανεκλιναν απαντας.

16Then He took the five loaves and the two fish, and looking up to heaven, He blessed and broke them, and gave them to the disciples to set before the multitude.

λαβων δε τους πεντε αρτους και τους δυο ιχθυας, αναβλεψας εις τον ουρανον ευλογησεν αυτους και κατεκλασεν, και εδιδου τοις μαθηταις παραθειναι τω οχλω.

17So they all ate and were filled, and twelve baskets of the leftover fragments were taken up by them.

και εφαγον και εχορτασθησαν παντες, και ηρθη το περισσευσαν αυτοις κλασματων κοφινοι δωδεκα.

18And it happened, as He was alone praying, that His disciples joined Him, and He asked them, saying, 'Who do the crowds say that I am?'

και εγενετο εν τω ειναι αυτον προσευχομενον καταμονας, συνησαν αυτω οι μαθηται, και επηρωτησεν αυτους λεγων· τινα με λεγουσιν οι οχλοι ειναι;

19So they answered and said, 'John the Baptist, but some say Elijah; and others say that one of the old prophets has risen again.'

οι δε αποκριθεντες ειπον· ιωαννην τον βαπτιστην, αλλοι δε ηλιαν, αλλοι δε οτι προφητης τις των αρχαιων ανεστη.

20He said to them, 'But who do you say that I am?'

ειπεν δε αυτοις· υμεις δε τινα με λεγετε ειναι; αποκριθεις δε ο πετρος ειπεν· τον χριστον του θεου.

21And He strictly warned and commanded them to tell this to no one, Peter answered and said, 'The Christ of God.'

ο δε επιτιμησας αυτοις παρηγγειλεν μηδενι λεγειν τουτο,

22saying, 'The Son of Man must suffer many things, and be rejected by the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised the third day.'

ειπων οτι δει τον υιον του ανθρωπου πολλα παθειν και αποδοκιμασθηναι απο των πρεσβυτερων και αρχιερεων και γραμματεων, και αποκτανθηναι, και τη τριτη ημερα εγερθηναι.

23Then He said to them all, 'If anyone desires to come after Me, let him deny himself, and take up his cross daily, and follow Me.

ελεγεν δε προς παντας· ει τις θελει οπισω μου ερχεσθαι, απαρνησασθω εαυτον και αρατω τον σταυρον αυτου καθ ημεραν και ακολουθειτω μοι.

24For whoever desires to save his life will lose it, but whoever loses his life for My sake will save it.

ος γαρ αν θελη την ψυχην αυτου σωσαι, απολεσει αυτην· ος δ αν απολεση την ψυχην αυτου ενεκεν εμου, ουτος σωσει αυτην.

25For what profit is it to a man if he gains the whole world, and is himself destroyed or lost?

τι γαρ ωφελειται ανθρωπος κερδησας τον κοσμον ολον, εαυτον δε απολεσας η ζημιωθεις;

26For whoever is ashamed of Me and My words, of him the Son of Man will be ashamed when He comes in His own glory, and in His Father's, and of the holy angels.

ος γαρ εαν επαισχυνθη με και τους εμους λογους, τουτον ο υιος του ανθρωπου επαισχυνθησεται οταν ελθη εν τη δοξη αυτου και του πατρος και των αγιων αγγελων.

27But I tell you truly, there are some standing here who shall not taste death till they see the kingdom of God.'

λεγω δε υμιν αληθως, εισιν τινες των ωδε εστηκοτων, οι ου μη γευσωνται θανατου εως αν ιδωσιν την βασιλειαν του θεου.

28Now it came to pass, about eight days after these sayings, that He took Peter, John, and James and went up on the mountain to pray.

εγενετο δε μετα τους λογους τουτους ωσει ημεραι οκτω και παραλαβων τον πετρον και ιωαννην και ιακωβον ανεβη εις το ορος προσευξασθαι.

29As He prayed, the appearance of His face was altered, and His robe became white and glistening.

και εγενετο εν τω προσευχεσθαι αυτον το ειδος του προσωπου αυτου ετερον και ο ιματισμος αυτου λευκος εξαστραπτων.

30And behold, two men talked with Him, who were Moses and Elijah,

και ιδου ανδρες δυο συνελαλουν αυτω, οιτινες ησαν μωυσης και ηλιας,

31who appeared in glory and spoke of His decease which He was about to accomplish at Jerusalem.

οι οφθεντες εν δοξη ελεγον την εξοδον αυτου ην εμελλεν πληρουν εν ιερουσαλημ.

32But Peter and those with him were heavy with sleep; and when they were fully awake, they saw His glory and the two men who stood with Him.

ο δε πετρος και οι συν αυτω ησαν βεβαρημενοι υπνω· διαγρηγορησαντες δε ειδον την δοξαν αυτου και τους δυο ανδρας τους συνεστωτας αυτω.

33Then it happened, as they were parting from Him, that Peter said to Jesus, 'Master, it is good for us to be here; and let us make three tabernacles: one for You, one for Moses, and one for Elijah'—not knowing what he said.

και εγενετο εν τω διαχωριζεσθαι αυτους απ αυτου ειπεν ο πετρος προς τον ιησουν· επιστατα, καλον εστιν ημας ωδε ειναι· και ποιησωμεν σκηνας τρεις, μιαν σοι και μιαν μωυσει και μιαν ηλια, μη ειδως ο λεγει.

34While he was saying this, a cloud came and overshadowed them; and they were fearful as they entered the cloud.

ταυτα δε αυτου λεγοντος εγενετο νεφελη και επεσκιασεν αυτους· εφοβηθησαν δε εν τω εισελθειν εκεινους εις την νεφελην·

35And a voice came out of the cloud, saying, 'This is My beloved Son. Hear Him!'

και φωνη εγενετο εκ της νεφελης λεγουσα· ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος· αυτου ακουετε.

36When the voice had ceased, Jesus was found alone. But they kept quiet, and told no one in those days any of the things they had seen.

και εν τω γενεσθαι την φωνην ευρεθη ο ιησους μονος. και αυτοι εσιγησαν και ουδενι απηγγειλαν εν εκειναις ταις ημεραις ουδεν ων εωρακασιν.

37Now it happened on the next day, when they had come down from the mountain, that a great multitude met Him.

εγενετο δε εν τη εξης ημερα κατελθοντων αυτων απο του ορους συνηντησεν αυτω οχλος πολυς.

38Suddenly a man from the multitude cried out, saying, 'Teacher, I implore You, look on my son, for he is my only child.

και ιδου ανηρ απο του οχλου ανεβοησεν λεγων· διδασκαλε, δεομαι σου, επιβλεψον επι τον υιον μου, οτι μονογενης μοι εστιν·

39And behold, a spirit seizes him, and he suddenly cries out; it convulses him so that he foams at the mouth; and it departs from him with great difficulty, bruising him.

και ιδου πνευμα λαμβανει αυτον, και εξαιφνης κραζει και σπαρασσει αυτον μετα αφρου, και μογις αποχωρει απ αυτου συντριβον αυτον·

40So I implored Your disciples to cast it out, but they could not.'

και εδεηθην των μαθητων σου ινα εκβαλωσιν αυτο, και ουκ ηδυνηθησαν.

41Then Jesus answered and said, 'O faithless and perverse generation, how long shall I be with you and bear with you? Bring your son here.'

αποκριθεις δε ο ιησους ειπεν· ω γενεα απιστος και διεστραμμενη, εως ποτε εσομαι προς υμας και ανεξομαι υμων; προσαγαγε τον υιον σου ωδε.

42And as he was still coming, the demon threw him down and convulsed him. Then Jesus rebuked the unclean spirit, healed the child, and gave him back to his father.

ετι δε προσερχομενου αυτου ερρηξεν αυτον το δαιμονιον και συνεσπαραξεν· επετιμησεν δε ο ιησους τω πνευματι τω ακαθαρτω, και ιασατο τον παιδα και απεδωκεν αυτον τω πατρι αυτου.

43And they were all amazed at the majesty of God.

εξεπλησσοντο δε παντες επι τη μεγαλειοτητι του θεου. παντων δε θαυμαζοντων επι πασιν οις εποιησεν ο ιησους, ειπεν προς τους μαθητας αυτου·

44But while everyone marveled at all the things which Jesus did, He said to His disciples, 'Let these words sink down into your ears, for the Son of Man is about to be betrayed into the hands of men.'

θεσθε υμεις εις τα ωτα υμων τους λογους τουτους· ο γαρ υιος του ανθρωπου μελλει παραδιδοσθαι εις χειρας ανθρωπων.

45But they did not understand this saying, and it was hidden from them so that they did not perceive it; and they were afraid to ask Him about this saying.

οι δε ηγνοουν το ρημα τουτο, και ην παρακεκαλυμμενον απ αυτων ινα μη αισθωνται αυτο, και εφοβουντο ερωτησαι αυτον περι του ρηματος τουτου.

46Then a dispute arose among them as to which of them would be greatest.

εισηλθεν δε διαλογισμος εν αυτοις, το τις αν ειη μειζων αυτων.

47And Jesus, perceiving the thought of their heart, took a little child and set him by Him,

ο δε ιησους ιδων τον διαλογισμον της καρδιας αυτων, επιλαβομενος παιδιου εστησεν αυτο παρ εαυτω

48and said to them, 'Whoever receives this little child in My name receives Me; and whoever receives Me receives Him who sent Me. For he who is least among you all will be great.'

και ειπεν αυτοις· ος εαν δεξηται τουτο το παιδιον επι τω ονοματι μου, εμε δεχεται, και ος εαν εμε δεξηται, δεχεται τον αποστειλαντα με. ο γαρ μικροτερος εν πασιν υμιν υπαρχων, ουτος εστιν μεγας.

49Now John answered and said, 'Master, we saw someone casting out demons in Your name, and we forbade him because he does not follow with us.'

αποκριθεις δε ο ιωαννης ειπεν· επιστατα, ειδομεν τινα επι τω ονοματι σου εκβαλλοντα δαιμονια, και εκωλυσαμεν αυτον, οτι ουκ ακολουθει μεθ ημων.

50But Jesus said to him, 'Do not forbid him, for he who is not against us is on our side.'

και ειπεν προς αυτον ο ιησους· μη κωλυετε· ου γαρ εστιν καθ υμων· ος γαρ ουκ εστιν καθ υμων, υπερ υμων εστιν.

51Now it came to pass, when the time had come for Him to be received up, that He steadfastly set His face to go to Jerusalem,

εγενετο δε εν τω συμπληρουσθαι τας ημερας της αναληψεως αυτου και αυτος εστηριξεν το προσωπον αυτου του πορευεσθαι εις ιερουσαλημ,

52and sent messengers before His face. And as they went, they entered a village of the Samaritans, to prepare for Him.

και απεστειλεν αγγελους προ προσωπου αυτου. και πορευθεντες εισηλθον εις κωμην σαμαρειτων, ωστε ετοιμασαι αυτω·

53But they did not receive Him, because His face was set for the journey to Jerusalem.

και ουκ εδεξαντο αυτον, οτι το προσωπον αυτου ην πορευομενον εις ιερουσαλημ.

54And when His disciples James and John saw this, they said, 'Lord, do You want us to command fire to come down from heaven and consume them, just as Elijah did?'

ιδοντες δε οι μαθηται αυτου ιακωβος και ιωαννης ειπον· κυριε, θελεις ειπωμεν πυρ καταβηναι απο ουρανου και αναλωσαι αυτους, ως και ηλιας εποιησεν;

55But He turned and rebuked them, and said, 'You do not know what manner of spirit you are of.

στραφεις δε επετιμησεν αυτοις [και ειπεν· ουκ οιδατε ποιου πνευματος εστε υμεις·]

56For the Son of Man did not come to destroy men's lives but to save them.' And they went to another village.

[ο υιος του ανθρωπου ουκ ηλθεν ψυχας ανθρωπων απολεσαι, αλλα σωσαι.] και επορευθησαν εις ετεραν κωμην.

57Now it happened as they journeyed on the road, that someone said to Him, 'Lord, I will follow You wherever You go.'

εγενετο δε πορευομενων αυτων εν τη οδω ειπεν τις προς αυτον· ακολουθησω σοι οπου εαν απερχη, κυριε.

58And Jesus said to him, 'Foxes have holes and birds of the air have nests, but the Son of Man has nowhere to lay His head.'

και ειπεν αυτω ο ιησους· αι αλωπεκες φωλεους εχουσιν και τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσεις, ο δε υιος του ανθρωπου ουκ εχει που την κεφαλην κλινη.

59Then He said to another, 'Follow Me.'

ειπεν δε προς ετερον· ακολουθει μοι. ο δε ειπεν· κυριε, επιτρεψον μοι απελθοντι πρωτον θαψαι τον πατερα μου.

60But he said, 'Lord, let me first go and bury my father.' Jesus said to him, 'Let the dead bury their own dead, but you go and preach the kingdom of God.'

ειπεν δε αυτω ο ιησους· αφες τους νεκρους θαψαι τους εαυτων νεκρους· συ δε απελθων διαγγελλε την βασιλειαν του θεου.

61And another also said, 'Lord, I will follow You, but let me first go and bid them farewell who are at my house.'

ειπεν δε και ετερος· ακολουθησω σοι, κυριε· πρωτον δε επιτρεψον μοι αποταξασθαι τοις εις τον οικον μου.

62But Jesus said to him, 'No one, having put his hand to the plow, and looking back, is fit for the kingdom of God.'

ειπεν δε ο ιησους προς αυτον· ουδεις επιβαλων την χειρα αυτου επ αροτρον και βλεπων εις τα οπισω ευθετος εστιν εις την βασιλειαν του θεου.

Ask about this

Opens in Study with this context for you to review. Answers require sign-in and access.

In the margin · source text