New Testament
Luke 22
1Now the Feast of Unleavened Bread drew near, which is called Passover.
ηγγιζεν δε η εορτη των αζυμων η λεγομενη πασχα.
2And the chief priests and the scribes sought how they might kill Him, for they feared the people.
και εζητουν οι αρχιερεις και οι γραμματεις το πως ανελωσιν αυτον· εφοβουντο γαρ τον λαον.
3Then Satan entered Judas, surnamed Iscariot, who was numbered among the twelve.
εισηλθεν δε ο σατανας εις ιουδαν τον επικαλουμενον ισκαριωτην, οντα εκ του αριθμου των δωδεκα,
4So he went his way and conferred with the chief priests and captains, how he might betray Him to them.
και απελθων συνελαλησεν τοις αρχιερευσιν και γραμματευσιν και στρατηγοις το πως αυτον παραδω αυτοις.
5And they were glad, and agreed to give him money.
και εχαρησαν, και συνεθεντο αυτω αργυρια δουναι·
6So he promised and sought opportunity to betray Him to them in the absence of the multitude.
και εξωμολογησεν, και εζητει ευκαιριαν του παραδουναι αυτον αυτοις ατερ οχλου.
7Then came the Day of Unleavened Bread, when the Passover must be killed.
ηλθεν δε η ημερα των αζυμων, εν η εδει θυεσθαι το πασχα,
8And He sent Peter and John, saying, 'Go and prepare the Passover for us, that we may eat.'
και απεστειλεν πετρον και ιωαννην ειπων· πορευθεντες ετοιμασατε ημιν το πασχα ινα φαγωμεν.
9So they said to Him, 'Where do You want us to prepare?'
οι δε ειπον αυτω· που θελεις ετοιμασωμεν;
10And He said to them, 'Behold, when you have entered the city, a man will meet you carrying a pitcher of water; follow him into the house which he enters.
ο δε ειπεν αυτοις· ιδου εισελθοντων υμων εις την πολιν συναντησει υμιν ανθρωπος κεραμιον υδατος βασταζων· ακολουθησατε αυτω εις την οικιαν ου εισπορευεται,
11Then you shall say to the master of the house, 'The Teacher says to you, 'Where is the guest room where I may eat the Passover with My disciples?' '
και ερειτε τω οικοδεσποτη της οικιας· λεγει σοι ο διδασκαλος, που εστιν το καταλυμα οπου το πασχα μετα των μαθητων μου φαγω;
12Then he will show you a large, furnished upper room; there make ready.'
κακεινος υμιν δειξει ανωγαιον μεγα εστρωμενον· εκει ετοιμασατε.
13So they went and found it just as He had said to them, and they prepared the Passover.
απελθοντες δε ευρον καθως ειρηκεν αυτοις, και ητοιμασαν το πασχα.
14The Eucharist Instituted When the hour had come, He sat down, and the twelve apostles with Him.
και οτε εγενετο η ωρα, ανεπεσεν, και οι δωδεκα αποστολοι συν αυτω.
15Then He said to them, 'With fervent desire I have desired to eat this Passover with you before I suffer;
και ειπεν προς αυτους· επιθυμια επεθυμησα τουτο το πασχα φαγειν μεθ υμων προ του με παθειν·
16for I say to you, I will no longer eat of it until it is fulfilled in the kingdom of God.'
λεγω γαρ υμιν οτι ουκετι ου μη φαγω εξ αυτου εως οτου πληρωθη εν τη βασιλεια του θεου.
17Then He took the cup, and gave thanks, and said, 'Take this and divide it among yourselves;
και δεξαμενος [το] ποτηριον ευχαριστησας ειπεν· λαβετε τουτο και διαμερισατε εαυτοις·
18for I say to you, I will not drink of the fruit of the vine until the kingdom of God comes.'
λεγω γαρ υμιν οτι ου μη πιω απο του γενηματος της αμπελου εως οτου η βασιλεια του θεου ελθη.
19And He took bread, gave thanks and broke it, and gave it to them, saying, 'This is My body which is given for you; do this in remembrance of Me.'
και λαβων αρτον ευχαριστησας εκλασεν και εδωκεν αυτοις λεγων· τουτο εστιν το σωμα μου το υπερ υμων διδομενον· τουτο ποιειτε εις την εμην αναμνησιν.
20Likewise He also took the cup after supper, saying, 'This cup is the new covenant in My blood, which is shed for you.
ωσαυτως και το ποτηριον μετα το δειπνησαι λεγων· τουτο το ποτηριον η καινη διαθηκη εν τω αιματι μου, το υπερ υμων εκχυνομενον.
21But behold, the hand of My betrayer is with Me on the table.
πλην ιδου η χειρ του παραδιδοντος με μετ εμου επι της τραπεζης.
22And truly the Son of Man goes as it has been determined, but woe to that man by whom He is betrayed!'
και ο μεν υιος του ανθρωπου πορευεται κατα το ωρισμενον· πλην ουαι τω ανθρωπω εκεινω δι ου παραδιδοται.
23Then they began to question among themselves, which of them it was who would do this thing.
και αυτοι ηρξαντο συζητειν προς εαυτους το τις αρα ειη εξ αυτων ο τουτο μελλων πρασσειν.
24Now there was also a dispute among them, as to which of them should be considered the greatest.
εγενετο δε και φιλονεικια εν αυτοις, το τις αυτων δοκει ειναι μειζων.
25And He said to them, 'The kings of the Gentiles exercise lordship over them, and those who exercise authority over them are called 'benefactors.'
ο δε ειπεν αυτοις· οι βασιλεις των εθνων κυριευουσιν αυτων, και οι εξουσιαζοντες αυτων ευεργεται καλουνται·
26But not so among you; on the contrary, he who is greatest among you, let him be as the younger, and he who governs as he who serves.
υμεις δε ουχ ουτως, αλλ ο μειζων εν υμιν γινεσθω ως ο νεωτερος, και ο ηγουμενος ως ο διακονων.
27For who is greater, he who sits at the table, or he who serves? Is it not he who sits at the table? Yet I am among you as the One who serves.
τις γαρ μειζων, ο ανακειμενος η ο διακονων; ουχι ο ανακειμενος; εγω δε ειμι εν μεσω υμων ως ο διακονων.
28'But you are those who have continued with Me in My trials.
υμεις δε εστε οι διαμεμενηκοτες μετ εμου εν τοις πειρασμοις μου·
29And I bestow upon you a kingdom, just as My Father bestowed one upon Me,
καγω διατιθεμαι υμιν καθως διεθετο μοι ο πατηρ μου βασιλειαν,
30that you may eat and drink at My table in My kingdom, and sit on thrones judging the twelve tribes of Israel.'
ινα εσθιητε και πινητε επι της τραπεζης μου εν τη βασιλεια μου, και καθισεσθε επι θρονων κρινοντες τας δωδεκα φυλας του ισραηλ.
31And the Lord said, 'Simon, Simon! Indeed, Satan has asked for you, that he may sift you as wheat.
ειπεν δε ο κυριος· σιμων σιμων, ιδου ο σατανας εξητησατο υμας του συνιασαι ως τον σιτον·
32But I have prayed for you, that your faith should not fail; and when you have returned to Me, strengthen your brethren.'
εγω δε εδεηθην περι σου ινα μη εκλιπη η πιστις σου· και συ ποτε επιστρεψας στηριξον τους αδελφους σου.
33But he said to Him, 'Lord, I am ready to go with You, both to prison and to death.'
ο δε ειπεν αυτω· κυριε, μετα σου ετοιμος ειμι και εις φυλακην και εις θανατον πορευεσθαι.
34Then He said, 'I tell you, Peter, the rooster shall not crow this day before you will deny three times that you know Me.'
ο δε ειπεν· λεγω σοι, πετρε, ου φωνησει σημερον αλεκτωρ πριν η τρις απαρνηση μη ειδεναι με.
35And He said to them, 'When I sent you without money bag, knapsack, and sandals, did you lack anything?'
και ειπεν αυτοις· οτε απεστειλα υμας ατερ βαλλαντιου και πηρας και υποδηματων, μη τινος υστερηθητε; οι δε ειπον· ουθενος.
36Then He said to them, 'But now, he who has a money bag, let him take it, and likewise a knapsack; and he who has no sword, let him sell his garment and buy one.
ειπεν ουν αυτοις· αλλα νυν ο εχων βαλλαντιον αρατω, ομοιως και πηραν, και ο μη εχων πωλησει το ιματιον αυτου και αγορασει μαχαιραν.
37For I say to you that this which is written must still be accomplished in Me: 'And He was numbered with the transgressors.' For the things concerning Me have an end.'
λεγω γαρ υμιν οτι ετι τουτο το γεγραμμενον δει τελεσθηναι εν εμοι, το και μετα ανομων ελογισθη· και γαρ τα περι εμου τελος εχει.
38So they said, 'Lord, look, here are two swords.'
οι δε ειπον· κυριε, ιδου μαχαιραι ωδε δυο. ο δε ειπεν αυτοις· ικανον εστιν.
39Coming out, He went to the Mount of Olives, as He was accustomed, and His disciples also followed Him. And He said to them, 'It is enough.'
και εξελθων επορευθη κατα το εθος εις το ορος των ελαιων· ηκολουθησαν δε αυτω και οι μαθηται αυτου.
40When He came to the place, He said to them, 'Pray that you may not enter into temptation.'
γενομενος δε επι του τοπου ειπεν αυτοις· προσευχεσθε μη εισελθειν εις πειρασμον.
41And He was withdrawn from them about a stone's throw, and He knelt down and prayed,
και αυτος απεσπασθη απ αυτων ωσει λιθου βολην, και θεις τα γονατα προσηυχετο
42saying, 'Father, if it is Your will, take this cup away from Me; nevertheless not My will, but Yours, be done.'
λεγων· πατερ, ει βουλει παρενεγκειν τουτο το ποτηριον απ εμου· πλην μη το θελημα μου, αλλα το σον γινεσθω.
43Then an angel appeared to Him from heaven, strengthening Him.
ωφθη δε αυτω αγγελος απ ουρανου ενισχυων αυτον.
44And being in agony, He prayed more earnestly. Then His sweat became like great drops of blood falling down to the ground.
και γενομενος εν αγωνια εκτενεστερον προσηυχετο. εγενετο δε ο ιδρως αυτου ωσει θρομβοι αιματος καταβαινοντες επι την γην.
45When He rose up from prayer, and had come to His disciples, He found them sleeping from sorrow.
και αναστας απο της προσευχης, ελθων προς τους μαθητας ευρεν αυτους κοιμωμενους απο της λυπης,
46Then He said to them, 'Why do you sleep? Rise and pray, lest you enter into temptation.'
και ειπεν αυτοις· τι καθευδετε; ανασταντες προσευχεσθε, ινα μη εισελθητε εις πειρασμον.
47And while He was still speaking, behold, a multitude; and he who was called Judas, one of the twelve, went before them and drew near to Jesus to kiss Him.
ετι δε αυτου λαλουντος ιδου οχλος, και ο λεγομενος ιουδας, εις των δωδεκα, προηγεν αυτους, και ηγγισεν τω ιησου φιλησαι αυτον· τουτο γαρ σημειον δεδωκει αυτοις· ον αν φιλησω, αυτος εστιν.
48But Jesus said to him, 'Judas, are you betraying the Son of Man with a kiss?'
ο δε ιησους ειπεν αυτω· ιουδα, φιληματι τον υιον του ανθρωπου παραδιδως;
49When those around Him saw what was going to happen, they said to Him, 'Lord, shall we strike with the sword?'
ιδοντες δε οι περι αυτον το εσομενον ειπον αυτω· κυριε, ει παταξομεν εν μαχαιρα;
50And one of them struck the servant of the high priest and cut off his right ear.
και επαταξεν εις τις εξ αυτων τον δουλον του αρχιερεως και αφειλεν αυτου το ους το δεξιον.
51But Jesus answered and said, 'Permit even this.' And He touched his ear and healed him.
αποκριθεις δε ο ιησους ειπεν· εατε εως τουτου· και αψαμενος του ωτιου αυτου ιασατο αυτον.
52Then Jesus said to the chief priests, captains of the temple, and the elders who had come to Him, 'Have you come out, as against a robber, with swords and clubs?
ειπεν δε ο ιησους προς τους παραγενομενους επ αυτον αρχιερεις και στρατηγους του ιερου και πρεσβυτερους· ως επι ληστην εξεληλυθατε μετα μαχαιρων και ξυλων·
53When I was with you daily in the temple, you did not try to seize Me. But this is your hour, and the power of darkness.'
καθ ημεραν οντος μου μεθ υμων εν τω ιερω ουκ εξετεινατε τας χειρας επ εμε. αλλ αυτη εστιν υμων η ωρα και η εξουσια του σκοτους.
54Having arrested Him, they led Him and brought Him into the high priest's house. But Peter followed at a distance.
συλλαβοντες δε αυτον ηγαγον και εισηγαγον αυτον εις τον οικον του αρχιερεως. ο δε πετρος ηκολουθει μακροθεν.
55Now when they had kindled a fire in the midst of the courtyard and sat down together, Peter sat among them.
αψαντων δε πυραν εν μεσω της αυλης και συγκαθισαντων αυτων εκαθητο ο πετρος εν μεσω αυτων.
56And a certain servant girl, seeing him as he sat by the fire, looked intently at him and said, 'This man was also with Him.'
ιδουσα δε αυτον παιδισκη τις καθημενον προς το φως και ατενισασα αυτω ειπεν· και ουτος συν αυτω ην.
57But he denied Him, saying, 'Woman, I do not know Him.'
ο δε ηρνησατο λεγων· γυναι, ουκ οιδα αυτον.
58And after a little while another saw him and said, 'You also are of them.'
και μετα βραχυ ετερος ιδων αυτον εφη· και συ εξ αυτων ει. ο δε πετρος ειπεν· ανθρωπε, ουκ ειμι.
59But Peter said, 'Man, I am not!' Then after about an hour had passed, another confidently affirmed, saying, 'Surely this fellow also was with Him, for he is a Galilean.'
και διαστασης ωσει ωρας μιας αλλος τις διισχυριζετο λεγων· επ αληθειας και ουτος μετ αυτου ην· και γαρ γαλιλαιος εστιν.
60But Peter said, 'Man, I do not know what you are saying!'
ειπεν δε ο πετρος· ανθρωπε, ουκ οιδα ο λεγεις. και παραχρημα, ετι λαλουντος αυτου, εφωνησεν αλεκτωρ.
61Immediately, while he was still speaking, the rooster crowed. And the Lord turned and looked at Peter. Then Peter remembered the word of the Lord, how He had said to him, 'Before the rooster crows, you will deny Me three times.'
και στραφεις ο κυριος ενεβλεψεν τω πετρω, και υπεμνησθη ο πετρος του λογου του κυριου, ως ειπεν αυτω οτι πριν αλεκτορα φωνησαι απαρνηση με τρις·
62So Peter went out and wept bitterly.
και εξελθων εξω ο πετρος εκλαυσεν πικρως.
63Now the men who held Jesus mocked Him and beat Him.
και οι ανδρες οι συνεχοντες τον ιησουν ενεπαιζον αυτω δεροντες,
64And having blindfolded Him, they struck Him on the face and asked Him, saying, 'Prophesy! Who is the one who struck You?'
και περικαλυψαντες αυτον ετυπτον αυτου το προσωπον και επηρωτων αυτον λεγοντες· προφητευσον τις εστιν ο παισας σε;
65And many other things they blasphemously spoke against Him.
και ετερα πολλα βλασφημουντες ελεγον εις αυτον.
66As soon as it was day, the elders of the people, both chief priests and scribes, came together and led Him into their council, saying,
και ως εγενετο ημερα, συνηχθη το πρεσβυτεριον του λαου, αρχιερεις και γραμματεις, και ανηγαγον αυτον εις το συνεδριον εαυτων λεγοντες·
67'If You are the Christ, tell us.'
ει συ ει ο χριστος, ειπε ημιν. ειπεν δε αυτοις· εαν υμιν ειπω, ου μη πιστευσητε,
68But He said to them, 'If I tell you, you will by no means believe. And if I also ask you, you will by no means answer Me or let Me go.
εαν δε και ερωτησω, ου μη αποκριθητε μοι η απολυσητε·
69Hereafter the Son of Man will sit on the right hand of the power of God.'
απο του νυν εσται ο υιος του ανθρωπου καθημενος εκ δεξιων της δυναμεως του θεου.
70Then they all said, 'Are You then the Son of God?'
ειπον δε παντες· συ ουν ει ο υιος του θεου; ο δε προς αυτους εφη· υμεις λεγετε οτι εγω ειμι.
71So He said to them, 'You rightly say that I am.' And they said, 'What further testimony do we need? For we have heard it ourselves from His own mouth.'
οι δε ειπον· τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυριας; αυτοι γαρ ηκουσαμεν απο του στοματος αυτου.