New Testament
Luke 10
1After these things the Lord appointed seventy others also, and sent them two by two before His face into every city and place where He Himself was about to go.
μετα δε ταυτα ανεδειξεν ο κυριος και ετερους εβδομηκοντα, και απεστειλεν αυτους ανα δυο προ προσωπου αυτου εις πασαν πολιν και τοπον ου ημελλεν αυτος ερχεσθαι.
2Then He said to them, 'The harvest truly is great, but the laborers are few; therefore pray the Lord of the harvest to send out laborers into His harvest.
ελεγεν ουν προς αυτους· ο μεν θερισμος πολυς, οι δε εργαται ολιγοι· δεηθητε ουν του κυριου του θερισμου οπως εκβαλη εργατας εις τον θερισμον αυτου.
3Go your way; behold, I send you out as lambs among wolves.
υπαγετε· ιδου εγω αποστελλω υμας ως αρνας εν μεσω λυκων.
4Carry neither money bag, knapsack, nor sandals; and greet no one along the road.
μη βασταζετε βαλλαντιον, μη πηραν, μηδε υποδηματα, και μηδενα κατα την οδον ασπασησθε.
5But whatever house you enter, first say, 'Peace to this house.'
εις ην δ αν οικιαν εισερχησθε, πρωτον λεγετε· ειρηνη τω οικω τουτω.
6And if a son of peace is there, your peace will rest on it; if not, it will return to you.
και εαν η εκει υιος ειρηνης, επαναπαυσεται επ αυτον η ειρηνη υμων· ει δε μηγε, εφ υμας επανακαμψει.
7And remain in the same house, eating and drinking such things as they give, for the laborer is worthy of his wages. Do not go from house to house.
εν αυτη δε τη οικια μενετε εσθιοντες και πινοντες τα παρ αυτων· αξιος γαρ ο εργατης του μισθου αυτου εστιν· μη μεταβαινετε εξ οικιας εις οικιαν.
8Whatever city you enter, and they receive you, eat such things as are set before you.
και εις ην αν πολιν εισερχησθε και δεχωνται υμας, εσθιετε τα παρατιθεμενα υμιν,
9And heal the sick there, and say to them, 'The kingdom of God has come near to you.'
και θεραπευετε τους εν αυτη ασθενεις, και λεγετε αυτοις· ηγγικεν εφ υμας η βασιλεια του θεου.
10But whatever city you enter, and they do not receive you, go out into its streets and say,
εις ην δ αν πολιν εισερχησθε και μη δεχωνται υμας, εξελθοντες εις τας πλατειας αυτης ειπατε·
11'The very dust of your city which clings to us we wipe off against you. Nevertheless know this, that the kingdom of God has come near you.'
και τον κονιορτον τον κολληθεντα ημιν απο της πολεως υμων εις τους ποδας ημων απομασσομεθα υμιν· πλην τουτο γινωσκετε, οτι ηγγικεν εφ υμας η βασιλεια του θεου.
12But I say to you that it will be more tolerable in that Day for Sodom than for that city.
λεγω δε υμιν οτι σοδομοις εν τη ημερα εκεινη ανεκτοτερον εσται η τη πολει εκεινη.
13'Woe to you, Chorazin! Woe to you, Bethsaida! For if the mighty works which were done in you had been done in Tyre and Sidon, they would have repented long ago, sitting in sackcloth and ashes.
ουαι σοι, χοραζιν, ουαι σοι, βηθσαιδα· οτι ει εν τυρω και σιδωνι εγενοντο αι δυναμεις αι γενομεναι εν υμιν, παλαι αν εν σακκω και σποδω καθημενοι μετενοησαν.
14But it will be more tolerable for Tyre and Sidon at the judgment than for you.
πλην τυρω και σιδωνι ανεκτοτερον εσται εν τη κρισει η υμιν.
15And you, Capernaum, who are exalted to heaven, will be brought down to Hades.
και συ, καπερναουμ, η εως του ουρανου υψωθεισα, εως αδου καταβιβασθηση.
16He who hears you hears Me, he who rejects you rejects Me, and he who rejects Me rejects Him who sent Me.'
ο ακουων υμων εμου ακουει, και ο αθετων υμας εμε αθετει· ο δε εμε αθετων αθετει τον αποστειλαντα με.
17Then the seventy returned with joy, saying, 'Lord, even the demons are subject to us in Your name.'
υπεστρεψαν δε οι εβδομηκοντα μετα χαρας λεγοντες· κυριε, και τα δαιμονια υποτασσεται ημιν εν τω ονοματι σου.
18And He said to them, 'I saw Satan fall like lightning from heaven.
ειπεν δε αυτοις· εθεωρουν τον σαταναν ως αστραπην εκ του ουρανου πεσοντα.
19Behold, I give you the authority to trample on serpents and scorpions, and over all the power of the enemy, and nothing shall by any means hurt you.
ιδου διδωμι υμιν την εξουσιαν του πατειν επανω οφεων και σκορπιων και επι πασαν την δυναμιν του εχθρου, και ουδεν υμας ου μη αδικηση.
20Nevertheless do not rejoice in this, that the spirits are subject to you, but rather rejoice because your names are written in heaven.'
πλην εν τουτω μη χαιρετε, οτι τα πνευματα υμιν υποτασσεται· χαιρετε δε οτι τα ονοματα υμων εγραφη εν τοις ουρανοις.
21In that hour Jesus rejoiced in the Spirit and said, 'I thank You, Father, Lord of heaven and earth, that You have hidden these things from the wise and prudent and revealed them to babes. Even so, Father, for so it seemed good in Your sight.
εν αυτη τη ωρα ηγαλλιασατο τω πνευματι ο ιησους και ειπεν· εξομολογουμαι σοι, πατερ, κυριε του ουρανου και της γης, οτι απεκρυψας ταυτα απο σοφων και συνετων, και απεκαλυψας αυτα νηπιοις· ναι, ο πατηρ, οτι ουτως εγενετο ευδοκια εμπροσθεν σου.
22All things have been delivered to Me by My Father, and no one knows who the Son is except the Father, and who the Father is except the Son, and the one to whom the Son wills to reveal Him.'
[και στραφεις προς τους μαθητας ειπεν·] παντα μοι παρεδοθη υπο του πατρος μου· και ουδεις επιγινωσκει τις εστιν ο υιος, ει μη ο πατηρ, και τις εστιν ο πατηρ, ει μη ο υιος και ω εαν βουληται ο υιος αποκαλυψαι.
23Then He turned to His disciples and said privately, 'Blessed are the eyes which see the things you see;
και στραφεις προς τους μαθητας κατ ιδιαν ειπεν· μακαριοι οι οφθαλμοι οι βλεποντες α βλεπετε.
24for I tell you that many prophets and kings have desired to see what you see, and have not seen it, and to hear what you hear, and have not heard it.'
λεγω γαρ υμιν οτι πολλοι προφηται και βασιλεις ηθελησαν ιδειν α υμεις βλεπετε, και ουκ ειδον, και ακουσαι α ακουετε, και ουκ ηκουσαν.
25And behold, a certain lawyer stood up and tested Him, saying, 'Teacher, what shall I do to inherit eternal life?'
και ιδου νομικος τις ανεστη εκπειραζων αυτον και λεγων· διδασκαλε, τι ποιησας ζωην αιωνιον κληρονομησω;
26He said to him, 'What is written in the law? What is your reading of it?'
ο δε ειπεν προς αυτον· εν τω νομω τι γεγραπται; πως αναγινωσκεις;
27So he answered and said, ''You shall love the Lord your God with all your heart, with all your soul, with all your strength, and with all your mind,' and 'your neighbor as yourself.''
ο δε αποκριθεις ειπεν· αγαπησεις κυριον τον θεον σου εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου και εξ ολης της ισχυος σου και εξ ολης της διανοιας σου, και τον πλησιον σου ως εαυτον.
28And He said to him, 'You have answered rightly; do this and you will live.'
ειπεν δε αυτω· ορθως απεκριθης· τουτο ποιει και ζηση.
29But he, wanting to justify himself, said to Jesus, 'And who is my neighbor?'
ο δε θελων δικαιουν εαυτον ειπεν προς τον ιησουν· και τις εστιν μου πλησιον;
30Then Jesus answered and said: 'A certain man went down from Jerusalem to Jericho, and fell among thieves, who stripped him of his clothing, wounded him, and departed, leaving him half dead.
υπολαβων δε ο ιησους ειπεν· ανθρωπος τις κατεβαινεν απο ιερουσαλημ εις ιεριχω, και λησταις περιεπεσεν· οι και εκδυσαντες αυτον και πληγας επιθεντες απηλθον αφεντες ημιθανη τυγχανοντα.
31Now by chance a certain priest came down that road. And when he saw him, he passed by on the other side.
κατα συγκυριαν δε ιερευς τις κατεβαινεν εν τη οδω εκεινη, και ιδων αυτον αντιπαρηλθεν.
32Likewise a Levite, when he arrived at the place, came and looked, and passed by on the other side.
ομοιως δε και λευιτης γενομενος κατα τον τοπον, ελθων και ιδων αντιπαρηλθεν.
33But a certain Samaritan, as he journeyed, came where he was. And when he saw him, he had compassion.
σαμαρειτης δε τις οδευων ηλθεν κατ αυτον, και ιδων αυτον εσπλαγχνισθη,
34So he went to him and bandaged his wounds, pouring on oil and wine; and he set him on his own animal, brought him to an inn, and took care of him.
και προσελθων κατεδησεν τα τραυματα αυτου επιχεων ελαιον και οινον, επιβιβασας δε αυτον επι το ιδιον κτηνος ηγαγεν αυτον εις πανδοχειον και επεμεληθη αυτου·
35On the next day, when he departed, he took out two denarii, gave them to the innkeeper, and said to him, 'Take care of him; and whatever more you spend, when I come again, I will repay you.'
και επι την αυριον εξελθων, εκβαλων δυο δηναρια εδωκεν τω πανδοχει και ειπεν αυτω· επιμεληθητι αυτου, και ο τι αν προσδαπανησης, εγω εν τω επανερχεσθαι με αποδωσω σοι.
36So which of these three do you think was neighbor to him who fell among the thieves?'
τις ουν τουτων των τριων πλησιον δοκει σοι γεγονεναι του εμπεσοντος εις τους ληστας;
37And he said, 'He who showed mercy on him.' Then Jesus said to him, 'Go and do likewise.'
ο δε ειπεν· ο ποιησας το ελεος μετ αυτου. ειπεν ουν αυτω ο ιησους· πορευου και συ ποιει ομοιως.
38Now it happened as they went that He entered a certain village; and a certain woman named Martha welcomed Him into her house.
εγενετο δε εν τω πορευεσθαι αυτους και αυτος εισηλθεν εις κωμην τινα. γυνη δε τις ονοματι μαρθα υπεδεξατο αυτον εις τον οικον αυτης.
39And she had a sister called Mary, who also sat at Jesus' feet and heard His word.
και τηδε ην αδελφη καλουμενη μαρια, η και παρακαθισασα παρα τους ποδας του ιησου ηκουεν τον λογον αυτου.
40But Martha was distracted with much serving, and she approached Him and said, 'Lord, do You not care that my sister has left me to serve alone? Therefore tell her to help me.'
η δε μαρθα περιεσπατο περι πολλην διακονιαν· επιστασα δε ειπεν· κυριε, ου μελει σοι οτι η αδελφη μου μονην με κατελιπεν διακονειν; ειπε ουν αυτη ινα μοι συναντιλαβηται.
41And Jesus answered and said to her, 'Martha, Martha, you are worried and troubled about many things.
αποκριθεις δε ειπεν αυτη ο ιησους· μαρθα μαρθα, μεριμνας και τυρβαζη περι πολλα·
42But one thing is needed, and Mary has chosen that good part, which will not be taken away from her.'
ενος δε εστιν χρεια· μαρια δε την αγαθην μεριδα εξελεξατο, ητις ουκ αφαιρεθησεται απ αυτης.