New Testament
Hebrews 3
1Therefore, holy brethren, partakers of the heavenly calling, consider the Apostle and High Priest of our confession, Christ Jesus,
οθεν, αδελφοι αγιοι, κλησεως επουρανιου μετοχοι, κατανοησατε τον αποστολον και αρχιερεα της ομολογιας ημων ιησουν χριστον,
2who was faithful to Him who appointed Him, as Moses also was faithful in all His house.
πιστον οντα τω ποιησαντι αυτον, ως και μωυσης εν ολω τω οικω αυτου.
3For this One has been counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as He who built the house has more honor than the house.
πλειονος γαρ δοξης ουτος παρα μωυσην ηξιωται, καθ οσον πλειονα τιμην εχει του οικου ο κατασκευασας αυτον.
4For every house is built by someone, but He who built all things is God.
πας γαρ οικος κατασκευαζεται υπο τινος, ο δε τα παντα κατασκευασας θεος.
5And Moses indeed was faithful in all His house as a servant, for a testimony of those things which would be spoken afterward,
και μωυσης μεν πιστος εν ολω τω οικω αυτου ως θεραπων, εις μαρτυριον των λαληθησομενων,
6but Christ as a Son over His own house, whose house we are if we hold fast the confidence and the rejoicing of the hope firm to the end.
χριστος δε ως υιος επι τον οικον αυτου, ου οικος εσμεν ημεις, εανπερ την παρρησιαν και το καυχημα της ελπιδος μεχρι τελους βεβαιαν κατασχωμεν.
7Therefore, as the Holy Spirit says: 'Today, if you will hear His voice,
διο, καθως λεγει το πνευμα το αγιον· σημερον εαν της φωνης αυτου ακουσητε,
8Do not harden your hearts as in the rebellion, In the day of trial in the wilderness,
μη σκληρυνητε τας καρδιας υμων ως εν τω παραπικρασμω, κατα την ημεραν του πειρασμου εν τη ερημω,
9Where your fathers tested Me, tried Me, And saw My works forty years.
ου επειρασαν με οι πατερες υμων, εδοκιμασαν με, και ειδον τα εργα μου τεσσαρακοντα ετη·
10Therefore I was angry with that generation, And said, 'They always go astray in their heart, And they have not known My ways.'
διο προσωχθισα τη γενεα εκεινη και ειπον· αει πλανωνται τη καρδια, αυτοι δε ουκ εγνωσαν τας οδους μου·
11So I swore in My wrath,
ως ωμοσα εν τη οργη μου, ει εισελευσονται εις την καταπαυσιν μου·
12Beware, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief in departing from the living God;
βλεπετε, αδελφοι, μη ποτε εσται εν τινι υμων καρδια πονηρα απιστιας εν τω αποστηναι απο θεου ζωντος,
13but exhort one another daily, while it is called 'Today,' lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin.
αλλα παρακαλειτε εαυτους καθ εκαστην ημεραν αχρι ου το σημερον καλειται, ινα μη σκληρυνθη εξ υμων τις απατη της αμαρτιας·
14For we have become partakers of Christ if we hold the beginning of our confidence steadfast to the end,
μετοχοι γαρ γεγοναμεν του χριστου, εανπερ την αρχην της υποστασεως μεχρι τελους βεβαιαν κατασχωμεν,
15while it is said: 'Today, if you will hear His voice, Do not harden your hearts as in the rebellion.'
εν τω λεγεσθαι· σημερον εαν της φωνης αυτου ακουσητε, μη σκληρυνητε τας καρδιας υμων ως εν τω παραπικρασμω.
16For who, having heard, rebelled? Indeed, was it not all who came out of Egypt, led by Moses?
τινες γαρ ακουσαντες παρεπικραναν; αλλ ου παντες οι εξελθοντες εξ αιγυπτου δια μωυσεως;
17Now with whom was He angry forty years? Was it not with those who sinned, whose corpses fell in the wilderness?
τισιν δε προσωχθισεν τεσσαρακοντα ετη; ουχι τοις αμαρτησασιν, ων τα κωλα επεσεν εν τη ερημω;
18And to whom did He swear that they would not enter His rest, but to those who did not obey?
τισιν δε ωμοσεν μη εισελευσεσθαι εις την καταπαυσιν αυτου ει μη τοις απειθησασιν;
19So we see that they could not enter in because of unbelief.
και βλεπομεν οτι ουκ ηδυνηθησαν εισελθειν δι απιστιαν.