New Testament
Hebrews 13
1Let brotherly love continue.
η φιλαδελφια μενετω,
2Do not forget to entertain strangers, for by so doing some have unwittingly entertained angels.
της φιλοξενιας μη επιλανθανεσθε· δια ταυτης γαρ ελαθον τινες ξενισαντες αγγελους.
3Remember the prisoners as if chained with them—those who are mistreated—since you yourselves are in the body also.
μιμνησκεσθε των δεσμιων ως συνδεδεμενοι, των κακουχουμενων ως και αυτοι οντες εν σωματι.
4Marriage is honorable among all, and the bed undefiled; but fornicators and adulterers God will judge.
τιμιος ο γαμος εν πασιν και η κοιτη αμιαντος· πορνους δε και μοιχους κρινει ο θεος.
5Let your conduct be without covetousness; be content with such things as you have. For He Himself has said, 'I will never leave you nor forsake you.'
αφιλαργυρος ο τροπος, αρκουμενοι τοις παρουσιν· αυτος γαρ ειρηκεν· ου μη σε ανω ουδ ου μη σε εγκαταλιπω·
6So we may boldly say: 'The LORD is my helper; I will not fear. What can man do to me?'
ωστε θαρρουντας ημας λεγειν· κυριος εμοι βοηθος, και ου φοβηθησομαι· τι ποιησει μοι ανθρωπος;
7Remember those who rule over you, who have spoken the word of God to you, whose faith follow, considering the outcome of their conduct.
μνημονευετε των ηγουμενων υμων, οιτινες ελαλησαν υμιν τον λογον του θεου, ων αναθεωρουντες την εκβασιν της αναστροφης μιμεισθε την πιστιν.
8Jesus Christ is the same yesterday, today, and forever.
ιησους χριστος χθες και σημερον ο αυτος και εις τους αιωνας.
9Do not be carried about with various and strange doctrines. For it is good that the heart be established by grace, not with foods which have not profited those who have been occupied with them.
διδαχαις ποικιλαις και ξεναις μη παραφερεσθε· καλον γαρ χαριτι βεβαιουσθαι την καρδιαν, ου βρωμασιν, εν οις ουκ ωφεληθησαν οι περιπατησαντες.
10We have an altar from which those who serve the tabernacle have no right to eat.
εχομεν θυσιαστηριον εξ ου φαγειν ουκ εχουσιν εξουσιαν οι τη σκηνη λατρευοντες·
11For the bodies of those animals, whose blood is brought into the sanctuary by the high priest for sin, are burned outside the camp.
ων γαρ εισφερεται ζωων το αιμα περι αμαρτιας εις τα αγια δια του αρχιερεως, τουτων τα σωματα κατακαιεται εξω της παρεμβολης·
12Therefore Jesus also, that He might sanctify the people with His own blood, suffered outside the gate.
διο και ιησους, ινα αγιαση δια του ιδιου αιματος τον λαον, εξω της πυλης επαθεν.
13Therefore let us go forth to Him, outside the camp, bearing His reproach.
τοινυν εξερχωμεθα προς αυτον εξω της παρεμβολης τον ονειδισμον αυτου φεροντες·
14For here we have no continuing city, but we seek the one to come.
ου γαρ εχομεν ωδε μενουσαν πολιν, αλλα την μελλουσαν επιζητουμεν.
15Therefore by Him let us continually offer the sacrifice of praise to God, that is, the fruit of our lips, giving thanks to His name.
δι αυτου ουν αναφερωμεν θυσιαν αινεσεως δια παντος τω θεω, τουτ εστιν καρπον χειλεων ομολογουντων τω ονοματι αυτου.
16But do not forget to do good and to share, for with such sacrifices God is well pleased.
της δε ευποιιας και κοινωνιας μη επιλανθανεσθε· τοιαυταις γαρ θυσιαις ευαρεστειται ο θεος.
17Obey those who rule over you, and be submissive, for they watch out for your souls, as those who must give account. Let them do so with joy and not with grief, for that would be unprofitable for you.
πειθεσθε τοις ηγουμενοις υμων και υπεικετε· αυτοι γαρ αγρυπνουσιν υπερ των ψυχων υμων ως λογον αποδωσοντες· ινα μετα χαρας τουτο ποιωσιν και μη στεναζοντες· αλυσιτελες γαρ υμιν τουτο.
18Pray for us; for we are confident that we have a good conscience, in all things desiring to live honorably.
προσευχεσθε περι ημων· πεποιθαμεν γαρ οτι καλην συνειδησιν εχομεν, εν πασιν καλως θελοντες αναστρεφεσθαι.
19But I especially urge you to do this, that I may be restored to you the sooner.
περισσοτερως δε παρακαλω τουτο ποιησαι, ινα ταχιον αποκατασταθω υμιν.
20Now may the God of peace who brought up our Lord Jesus from the dead, that great Shepherd of the sheep, through the blood of the everlasting covenant,
ο δε θεος της ειρηνης, ο αναγαγων εκ νεκρων τον ποιμενα των προβατων τον μεγαν εν αιματι διαθηκης αιωνιου, τον κυριον ημων ιησουν,
21make you complete in every good work to do His will, working in you what is well pleasing in His sight, through Jesus Christ, to whom be glory forever and ever. Amen.
καταρτισαι υμας εν παντι εργω αγαθω εις το ποιησαι το θελημα αυτου, ποιων εν υμιν το ευαρεστον ενωπιον αυτου δια ιησου χριστου, ω η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων· αμην.
22And I appeal to you, brethren, bear with the word of exhortation, for I have written to you in few words.
παρακαλω δε υμας, αδελφοι, ανεχεσθε του λογου της παρακλησεως· και γαρ δια βραχεων επεστειλα υμιν.
23Know that our brother Timothy has been set free, with whom I shall see you if he comes shortly.
γινωσκετε τον αδελφον τιμοθεον απολελυμενον, μεθ ου, εαν ταχιον ερχηται, οψομαι υμας.
24Greet all those who rule over you, and all the saints. Those from Italy greet you.
ασπασασθε παντας τους ηγουμενους υμων και παντας τους αγιους. ασπαζονται υμας οι απο της ιταλιας.
25Grace be with you all. Amen.
η χαρις μετα παντων υμων· αμην.