New Testament
John 5
1After this there was a feast of the Jews, and Jesus went up to Jerusalem.
μετα ταυτα ην η εορτη των ιουδαιων, και ανεβη ο ιησους εις ιεροσολυμα.
2Now there is in Jerusalem by the Sheep Gate a pool, which is called in Hebrew, Bethesda, having five porches.
εστιν δε εν τοις ιεροσολυμοις επι τη προβατικη κολυμβηθρα, η επιλεγομενη εβραιστι βηθεσδα, πεντε στοας εχουσα.
3In these lay a great multitude of sick people, blind, lame, paralyzed, waiting for the moving of the water.
εν ταυταις κατεκειτο πληθος πολυ των ασθενουντων, τυφλων, χωλων, ξηρων, εκδεχομενων την του υδατος κινησιν.
4For an angel went down at a certain time into the pool and stirred up the water; then whoever stepped in first, after the stirring of the water, was made well of whatever disease he had.
αγγελος γαρ κατα καιρον κατεβαινεν εν τη κολυμβηθρα, και εταρασσετο το υδωρ· ο ουν πρωτος εμβας μετα την ταραχην του υδατος υγιης εγινετο ω δηποτε κατειχετο νοσηματι.
5Now a certain man was there who had an infirmity thirty-eight years.
ην δε τις ανθρωπος εκει τριακοντα και οκτω ετη εχων εν τη ασθενεια αυτου.
6When Jesus saw him lying there, and knew that he already had been in that condition a long time, He said to him, 'Do you want to be made well?'
τουτον ιδων ο ιησους κατακειμενον, και γνους οτι πολυν ηδη χρονον εχει, λεγει αυτω· θελεις υγιης γενεσθαι;
7The sick man answered Him, 'Sir, I have no man to put me into the pool when the water is stirred up; but while I am coming, another steps down before me.'
απεκριθη αυτω ο ασθενων· κυριε, ανθρωπον ουκ εχω, ινα οταν ταραχθη το υδωρ, βαλη με εις την κολυμβηθραν· εν ω δε ερχομαι εγω, αλλος προ εμου καταβαινει.
8Jesus said to him, 'Rise, take up your bed and walk.'
λεγει αυτω ο ιησους· εγειρε, αρον τον κραβαττον σου και περιπατει.
9And immediately the man was made well, took up his bed, and walked.
και ευθεως εγενετο υγιης ο ανθρωπος, και ηρεν τον κραβαττον αυτου και περιεπατει. ην δε σαββατον εν εκεινη τη ημερα.
10And that day was the Sabbath. The Jews therefore said to him who was cured, 'It is the Sabbath; it is not lawful for you to carry your bed.'
ελεγον ουν οι ιουδαιοι τω τεθεραπευμενω· σαββατον εστιν· ουκ εξεστιν σοι αραι τον κραβαττον.
11He answered them, 'He who made me well said to me, 'Take up your bed and walk.' '
απεκριθη αυτοις· ο ποιησας με υγιη, εκεινος μοι ειπεν· αρον τον κραβαττον σου και περιπατει.
12Then they asked him, 'Who is the Man who said to you, 'Take up your bed and walk'?'
ηρωτησαν ουν αυτον· τις εστιν ο ανθρωπος ο ειπων σοι, αρον τον κραβαττον σου και περιπατει;
13But the one who was healed did not know who it was, for Jesus had withdrawn, a multitude being in that place.
ο δε ιαθεις ουκ ηδει τις εστιν· ο γαρ ιησους εξενευσεν οχλου οντος εν τω τοπω.
14Afterward Jesus found him in the temple, and said to him, 'See, you have been made well. Sin no more, lest a worse thing come upon you.'
μετα ταυτα ευρισκει αυτον ο ιησους εν τω ιερω και ειπεν αυτω· ιδε υγιης γεγονας· μηκετι αμαρτανε, ινα μη χειρον σοι τι γενηται.
15The man departed and told the Jews that it was Jesus who had made him well.
απηλθεν ο ανθρωπος και ανηγγειλεν τοις ιουδαιοις οτι ιησους εστιν ο ποιησας αυτον υγιη.
16For this reason the Jews persecuted Jesus, and sought to kill Him, because He had done these things on the Sabbath.
και δια τουτο εδιωκον τον ιησουν οι ιουδαιοι και εζητουν αυτον αποκτειναι, οτι ταυτα εποιει εν σαββατω.
17But Jesus answered them, 'My Father has been working until now, and I have been working.'
ο δε ιησους απεκρινατο αυτοις· ο πατηρ μου εως αρτι εργαζεται, καγω εργαζομαι.
18Therefore the Jews sought all the more to kill Him, because He not only broke the Sabbath, but also said that God was His Father, making Himself equal with God.
δια τουτο ουν μαλλον εζητουν αυτον οι ιουδαιοι αποκτειναι, οτι ου μονον ελυεν το σαββατον, αλλα και πατερα ιδιον ελεγεν τον θεον, ισον εαυτον ποιων τω θεω.
19Then Jesus answered and said to them, 'Most assuredly, I say to you, the Son can do nothing of Himself, but what He sees the Father do; for whatever He does, the Son also does in like manner.
απεκρινατο ουν ο ιησους και ειπεν αυτοις· αμην αμην λεγω υμιν, ου δυναται ο υιος ποιειν αφ εαυτου ουδεν, εαν μη τι βλεπη τον πατερα ποιουντα· α γαρ αν εκεινος ποιη, ταυτα και ο υιος ομοιως ποιει.
20For the Father loves the Son, and shows Him all things that He Himself does; and He will show Him greater works than these, that you may marvel.
ο γαρ πατηρ φιλει τον υιον και παντα δεικνυσιν αυτω α αυτος ποιει, και μειζονα τουτων δειξει αυτω εργα, ινα υμεις θαυμαζητε.
21For as the Father raises the dead and gives life to them, even so the Son gives life to whom He will.
ωσπερ γαρ ο πατηρ εγειρει τους νεκρους και ζωοποιει, ουτως και ο υιος ους θελει ζωοποιει.
22For the Father judges no one, but has committed all judgment to the Son,
ουδε γαρ ο πατηρ κρινει ουδενα, αλλα την κρισιν πασαν δεδωκεν τω υιω,
23that all should honor the Son just as they honor the Father. He who does not honor the Son does not honor the Father who sent Him.
ινα παντες τιμωσιν τον υιον, καθως τιμωσιν τον πατερα. ο μη τιμων τον υιον ου τιμα τον πατερα τον πεμψαντα αυτον.
24'Most assuredly, I say to you, he who hears My word and believes in Him who sent Me has everlasting life, and shall not come into judgment, but has passed from death into life.
αμην αμην λεγω υμιν οτι ο τον λογον μου ακουων και πιστευων τω πεμψαντι με εχει ζωην αιωνιον, και εις κρισιν ουκ ερχεται, αλλα μεταβεβηκεν εκ του θανατου εις την ζωην.
25Most assuredly, I say to you, the hour is coming, and now is, when the dead will hear the voice of the Son of God; and those who hear will live.
αμην αμην λεγω υμιν οτι ερχεται ωρα, και νυν εστιν, οτε οι νεκροι ακουσονται της φωνης του υιου του θεου, και οι ακουσαντες ζησονται.
26For as the Father has life in Himself, so He has granted the Son to have life in Himself,
ωσπερ γαρ ο πατηρ εχει ζωην εν εαυτω, ουτως εδωκεν και τω υιω ζωην εχειν εν εαυτω·
27and has given Him authority to execute judgment also, because He is the Son of Man.
και εξουσιαν εδωκεν αυτω και κρισιν ποιειν, οτι υιος ανθρωπου εστιν.
28Do not marvel at this; for the hour is coming in which all who are in the graves will hear His voice
μη θαυμαζετε τουτο· οτι ερχεται ωρα εν η παντες οι εν τοις μνημειοις ακουσονται της φωνης αυτου,
29and come forth—those who have done good, to the resurrection of life, and those who have done evil, to the resurrection of condemnation.
και εκπορευσονται οι τα αγαθα ποιησαντες εις αναστασιν ζωης, οι δε τα φαυλα πραξαντες εις αναστασιν κρισεως.
30I can of Myself do nothing. As I hear, I judge; and My judgment is righteous, because I do not seek My own will but the will of the Father who sent Me.
ου δυναμαι εγω ποιειν απ εμαυτου ουδεν. καθως ακουω κρινω, και η κρισις η εμη δικαια εστιν· οτι ου ζητω το θελημα το εμον, αλλα το θελημα του πεμψαντος με πατρος.
31'If I bear witness of Myself, My witness is not true.
εαν εγω μαρτυρω περι εμαυτου, η μαρτυρια μου ουκ εστιν αληθης.
32There is another who bears witness of Me, and I know that the witness which He witnesses of Me is true.
αλλος εστιν ο μαρτυρων περι εμου, και οιδα οτι αληθης εστιν η μαρτυρια ην μαρτυρει περι εμου.
33You have sent to John, and he has borne witness to the truth.
υμεις απεσταλκατε προς ιωαννην, και μεμαρτυρηκεν τη αληθεια·
34Yet I do not receive testimony from man, but I say these things that you may be saved.
εγω δε ου παρα ανθρωπου την μαρτυριαν λαμβανω, αλλα ταυτα λεγω ινα υμεις σωθητε.
35He was the burning and shining lamp, and you were willing for a time to rejoice in his light.
εκεινος ην ο λυχνος ο καιομενος και φαινων, υμεις δε ηθελησατε αγαλλιαθηναι προς ωραν εν τω φωτι αυτου.
36But I have a greater witness than John's; for the works which the Father has given Me to finish—the very works that I do—bear witness of Me, that the Father has sent Me.
εγω δε εχω την μαρτυριαν μειζω του ιωαννου· τα γαρ εργα α εδωκεν μοι ο πατηρ ινα τελειωσω αυτα, αυτα τα εργα α εγω ποιω, μαρτυρει περι εμου οτι ο πατηρ με απεσταλκεν.
37And the Father Himself, who sent Me, has testified of Me. You have neither heard His voice at any time, nor seen His form.
και ο πεμψας με πατηρ, αυτος μεμαρτυρηκεν περι εμου. ουτε φωνην αυτου ακηκοατε πωποτε ουτε ειδος αυτου εωρακατε,
38But you do not have His word abiding in you, because whom He sent, Him you do not believe.
και τον λογον αυτου ουκ εχετε μενοντα εν υμιν, οτι ον απεστειλεν εκεινος, τουτω υμεις ου πιστευετε.
39You search the Scriptures, for in them you think you have eternal life; and these are they which testify of Me.
ερευνατε τας γραφας, οτι υμεις δοκειτε εν αυταις ζωην αιωνιον εχειν· και εκειναι εισιν αι μαρτυρουσαι περι εμου·
40But you are not willing to come to Me that you may have life.
και ου θελετε ελθειν προς με ινα ζωην εχητε.
41'I do not receive honor from men.
δοξαν παρα ανθρωπων ου λαμβανω·
42But I know you, that you do not have the love of God in you.
αλλ εγνωκα υμας οτι την αγαπην του θεου ουκ εχετε εν εαυτοις.
43I have come in My Father's name, and you do not receive Me; if another comes in his own name, him you will receive.
εγω εληλυθα εν τω ονοματι του πατρος μου, και ου λαμβανετε με· εαν αλλος ελθη εν τω ονοματι τω ιδιω, εκεινον ληψεσθε.
44How can you believe, who receive honor from one another, and do not seek the honor that comes from the only God?
πως δυνασθε υμεις πιστευσαι, δοξαν παρα αλληλων λαμβανοντες, και την δοξαν την παρα του μονου θεου ου ζητειτε;
45Do not think that I shall accuse you to the Father; there is one who accuses you—Moses, in whom you trust.
μη δοκειτε οτι εγω κατηγορησω υμων προς τον πατερα· εστιν ο κατηγορων υμων μωυσης, εις ον υμεις ηλπικατε.
46For if you believed Moses, you would believe Me; for he wrote about Me.
ει γαρ επιστευετε μωυσει, επιστευετε αν εμοι· περι γαρ εμου εκεινος εγραψεν.
47But if you do not believe his writings, how will you believe My words?'
ει δε τοις εκεινου γραμμασιν ου πιστευετε, πως τοις εμοις ρημασιν πιστευσετε;