New Testament
2 Peter 1
1Simon Peter, a bondservant and apostle of Jesus Christ, To those who have obtained like precious faith with us by the righteousness of our God and Savior Jesus Christ:
συμεων πετρος, δουλος και αποστολος ιησου χριστου, τοις ισοτιμον ημιν λαχουσιν πιστιν εν δικαιοσυνη του θεου ημων και σωτηρος ιησου χριστου·
2Grace and peace be multiplied to you in the knowledge of God and of Jesus our Lord,
χαρις υμιν και ειρηνη πληθυνθειη εν επιγνωσει του θεου και ιησου του κυριου ημων.
3as His divine power has given to us all things that pertain to life and godliness, through the knowledge of Him who called us by glory and virtue,
ως παντα ημιν της θειας δυναμεως αυτου τα προς ζωην και ευσεβειαν δεδωρημενης δια της επιγνωσεως του καλεσαντος ημας δια δοξης και αρετης,
4by which have been given to us exceedingly great and precious promises, that through these you may be partakers of the divine nature, having escaped the corruption that is in the world through lust.
δι ων τα τιμια ημιν και μεγιστα επαγγελματα δεδωρηται, ινα δια τουτων γενησθε θειας κοινωνοι φυσεως αποφυγοντες της εν κοσμω εν επιθυμια φθορας.
5But also for this very reason, giving all diligence, add to your faith virtue, to virtue knowledge,
και αυτο τουτο δε σπουδην πασαν παρεισενεγκαντες επιχορηγησατε εν τη πιστει υμων την αρετην, εν δε τη αρετη την γνωσιν,
6to knowledge self-control, to self-control perseverance, to perseverance godliness,
εν δε τη γνωσει την εγκρατειαν, εν δε τη εγκρατεια την υπομονην, εν δε τη υπομονη την ευσεβειαν,
7to godliness brotherly kindness, and to brotherly kindness love.
εν δε τη ευσεβεια την φιλαδελφιαν, εν δε τη φιλαδελφια την αγαπην.
8For if these things are yours and abound, you will be neither barren nor unfruitful in the knowledge of our Lord Jesus Christ.
ταυτα γαρ υμιν υπαρχοντα και πλεοναζοντα ουκ αργους ουδε ακαρπους καθιστησιν εις την του κυριου ημων ιησου χριστου επιγνωσιν·
9For he who lacks these things is shortsighted, even to blindness, and has forgotten that he was cleansed from his old sins.
ω γαρ μη παρεστιν ταυτα, τυφλος εστιν, μυωπαζων, ληθην λαβων του καθαρισμου των παλαι αυτου αμαρτιων.
10Therefore, brethren, be even more diligent to make your call and election sure, for if you do these things you will never stumble;
διο μαλλον, αδελφοι, σπουδασατε βεβαιαν υμων την κλησιν και εκλογην ποιεισθαι· ταυτα γαρ ποιουντες ου μη πταισητε ποτε.
11for so an entrance will be supplied to you abundantly into the everlasting kingdom of our Lord and Savior Jesus Christ.
ουτως γαρ πλουσιως επιχορηγηθησεται υμιν η εισοδος εις την αιωνιον βασιλειαν του κυριου ημων και σωτηρος ιησου χριστου.
12For this reason I will not be negligent to remind you always of these things, though you know and are established in the present truth.
διο ουκ αμελησω αει υμας υπομιμνησκειν περι τουτων, καιπερ ειδοτας και εστηριγμενους εν τη παρουση αληθεια.
13Yes, I think it is right, as long as I am in this tent, to stir you up by reminding you,
δικαιον δε ηγουμαι, εφ οσον ειμι εν τουτω τω σκηνωματι, διεγειρειν υμας εν υπομνησει,
14knowing that shortly I must put off my tent, just as our Lord Jesus Christ showed me.
ειδως οτι ταχινη εστιν η αποθεσις του σκηνωματος μου, καθως και ο κυριος ημων ιησους χριστος εδηλωσεν μοι.
15Moreover I will be careful to ensure that you always have a reminder of these things after my decease.
σπουδασω δε και εκαστοτε εχειν υμας μετα την εμην εξοδον την τουτων μνημην ποιεισθαι.
16For we did not follow cunningly devised fables when we made known to you the power and coming of our Lord Jesus Christ, but were eyewitnesses of His majesty.
ου γαρ σεσοφισμενοις μυθοις εξακολουθησαντες εγνωρισαμεν υμιν την του κυριου ημων ιησου χριστου δυναμιν και παρουσιαν, αλλ εποπται γενηθεντες της εκεινου μεγαλειοτητος.
17For He received from God the Father honor and glory when such a voice came to Him from the Excellent Glory: 'This is My beloved Son, in whom I am well pleased.'
λαβων γαρ παρα θεου πατρος τιμην και δοξαν φωνης ενεχθεισης αυτω τοιασδε υπο της μεγαλοπρεπους δοξης, ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος, εις ον εγω ευδοκησα, —
18And we heard this voice which came from heaven when we were with Him on the holy mountain.
και ταυτην την φωνην ημεις ηκουσαμεν εξ ουρανου ενεχθεισαν, συν αυτω οντες εν τω ορει τω αγιω.
19And so we have the prophetic word confirmed, which you do well to heed as a light that shines in a dark place, until the day dawns and the morning star rises in your hearts;
και εχομεν βεβαιοτερον τον προφητικον λογον, ω καλως ποιειτε προσεχοντες ως λυχνω φαινοντι εν αυχμηρω τοπω, εως ου ημερα διαυγαση και φωσφορος ανατειλη εν ταις καρδιαις υμων,
20knowing this first, that no prophecy of Scripture is of any private interpretation,
τουτο πρωτον γινωσκοντες, οτι πασα προφητεια γραφης ιδιας επιλυσεως ου γινεται.
21for prophecy never came by the will of man, but holy men of God spoke as they were moved by the Holy Spirit.
ου γαρ θεληματι ανθρωπου ηνεχθη ποτε προφητεια, αλλ υπο πνευματος αγιου φερομενοι ελαλησαν αγιοι θεου ανθρωποι.